البتّه اگر احتمال داشته باشد كه فرزند به شوهر زن ملحق شود و به همين جهت انتساب فرزند به صاحب منى ، مورد ترديد باشد ، فرزند به شوهر ملحق مى‌شود نه به صاحب نطفه ، دليل اين امر قاعده فراش است كه روايات منقول از طرق شيعه و اهل سنّت بر اعتبار و حجّيت آن دلالت دارد :

روايــات شيعه

١ . در بحار از حضرت امير(ع) روايت شده است :

« إنّه قال فى جواب معاوية : وأمّا ما ذكرت من نفى زياد، فإنّى لم أنفه بل نفاه رسول اللّه‌(ص) إذ قال : « الولد للفراش وللعاهر الحجر »

حضرت امير(ع) در جواب معاويه فرمود : و امّا اينكه گفتى : من زياد را فرزند پدرش ندانستم، من فرزندى او را انكار نكردم ؛ بلكه رسول اللّه‌(ص) با اين فرمايش خود : « فرزند از آنِ فراش است و براى زناكار سنگ است » ؛ فرزندى او را انكار كرد .

و نيز در همان كتاب آمده است :

« إنّه كتب الحسن عليه‌السلام فى جواب زياد لمّا كتب زياد إليه « من زياد بن ابى سفيان الى حسن بن فاطمة عليه‌السلام ـ يريد بذلك إهانته عليه‌السلام ـ : من حسن بن فاطمة بنت رسول اللّه‌(ص) إلى زياد بن سميّه ، قال رسول اللّه‌(ص) : « الولد للفراش وللعاهر الحجر » .

زياد در نامه‌اى به امام حسن(ع) نوشته بود : « از زياد فرزند ابوسفيان به حسن فرزند فاطمه ـ و مقصود وى [از اينكه آن حضرت را « فرزند فاطمه » خطاب كرده بود[ اهانت به ايشان بود ـ امام حسن(ع)در جواب وى نوشت : از حسن فرزند فاطمه دختر پيامبر خدا به زياد فرزند سميّه ، پيامبر