زينهار از تکبر - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٦٨ - كمك انسان به تحقق خواسته هاى ابليس
جلوهاى از آمادگى ابليس
«فَلَعَمْرِي لَقَدْ فَوَّقَ[١] لَكُمْ سَهْمَ الْوَعِيدِ، وَأَغْرَقَ[٢] إِلَيْكُمْ بِالنَّزْعِ الشَّدِيدِ، وَرَمَاكُمْ مِنْ مَكَان قَرِيب».
امام(عليه السلام) به جان شريف خود سوگند ياد كرده و با تأكيد، به نزديك بودن ابليس و آمادگى كامل او براى رها كردن تير كشندهاش اشاره مىفرمايند؛ تيرى كه بر چلّه كمان نهاده شده و از نقطهاى نزديك آماده پرتاب است. آن هم از سوى تيرانداز كاركشتهاى كه پيرى در او اثر نكرده و از زمان حضرت آدم ـ على نبينا و آله و عليه السلام ـ تا امروز تجربهها كسب كرده است، و گستاخانه خداوند را گمراه كننده خود دانسته، و با بىادبى در پيشگاه پروردگار بزرگ بر تصميم قاطع خود در مورد زينت دادن زشتىها براى انسان و گمراه ساختن همه آنها پافشارى مىكند:
فَقالَ: «رَبِّ بِما أَغْوَيْتَنِي لاَُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِي الأَْرْضِ وَلاَُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ».[٣]
كمك انسان به تحقق خواستههاى ابليس
قَذْفاً بِغَيْب بَعِيد وَرَجْماً بِظَنّ غَيْرِ مُصِيب صَدَّقَهُ بِهِ أَبْنَاءُ الْحَمِيَّةِ وَإِخْوَانُ الْعَصَبِيَّةِ وَفُرْسَانُ[٤] الْكِبْرِ وَالْجَاهِلِيَّةِ.
[١] فوق بر وزن قفل، جمع آن افواق، قسمت بالاى تير را گويند كه زِه كمان واقع مىشود. منهاج البراعه، ج ١١، ص ٢٨٣ و تهذيب اللغه، ج ٩، ص ٢٥٤. [٢] تا آخر كشيدن كمان را گويند. مقصود امام اميرالمؤمنين(عليه السلام) هم از جمله «لَقَد أغْرَقَ فِي النَّزْع»، به درجه آخر رساندن است. مجمع البحرين، ج ٥، ص ٢٢٢. [٣] حجر (١٥)، ٣٩. [٤] فُرسان، همچون فوارس، جمع فارسِ بهمعناى اسبسوار است. مجمع البحرين، ج٤، ص٩٢.