ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٥٥ - قسم دوم - رسالت كلى

هستند كه براى آنان نه انسانيتى مطرح است و نه رسالتى در بارهء آن انسانيت . اينان با تمام هشيارى و زيركى كلمهء رسالت را در امتيازاتى كه مى خواهند بدست بياورند ، مبتذل نموده و بكار مى برند . اينان : ١ - پول مى خواهند ٢ - نام و افتخار مى جويند ٣ - تعصّب بر نژاد مى ورزند ٤ - شهرت اجتماعى مى خواهند ٥ - كمبودهاى خود را در بارهء جلب محبّت ديگران به خويشتن جبران ميكنند ٦ - تقليد انعكاسى ميكنند ٧ - از تحريك احساسات ديگران و متوجّه ساختن آنان به اين كه كارى كرده‌اند ، لذّتها مى برند .
در يك عبارت مختصر : سوداگران ماهرى هستند كه با روپوش رسالت ، خود را تسليت داده و خوشحال نموده و ديگران را مى فريبند .
خدا كند كه آنان حتى با اين نيّت لذت طلبى و سودجويى كه وارد ميدان فعاليت ميشوند ، نوعى از آگاهى و هشيارى در بارهء عظمت موضوع مورد سودا - گرىشان پيدا كنند و دست از فعاليت ضدّ رسالت بردارند .
بهر حال ، قسم يكم رسالت جزئى است كه شناخت و دگرگون ساختن تكاملى انسان را در قلمرو خاصّى از امتيازات انسانى بعهده گرفته و با احساس تعهد برين دست به كار مى شود .
قسم دوم - رسالت كلى عبارت است از تصدّى به دگرگون ساختن تكاملى انسانها در عاليترين مختص انسانى كه حقيقت انسانيت است بانگيزگى تعهّد برين .
اين قسم از رسالت عاليترين رسالتها است كه در اصطلاح معارف الهى ، متصديان آن را رسولان ( پيامبران ) مى نامند .
دو شرط اساسى اين رسالت بقرار زير است : ١ - طهارت و صفاى كامل درونى و تخلَّق به عاليترين اخلاق انسانى - الهى .
٢ - داشتن امتياز گيرندگى وحى الهى .
اين دو شرط تنها در انسانهايى تحقق پيدا كرده است كه پيامبران الهى معرفى شده‌اند . مانند نوح ، ابراهيم ، موسى ، عيسى ، محمد ، صلوات اللَّه عليهم أجمعين .
اينان برگزيدگانى بوده‌اند كه در تمام مدت عمرشان به كمترين خطاء و گناهى