رويدادهاى محيطى به جبر صد درصد ، در مقابل نيروهاى متنوع انسانى راهى براى انسان هدفگير باز مى شود .
حيات انسانى بقدرى ابعاد متنوع دارد كه هيچ صندوق جبرى برونى نمى تواند همهء آن ابعاد را در خود جاى بدهد
حيات انسانى بقدرى ابعاد متنوع دارد كه هيچ صندوق جبرى برونى نمى تواند همهء آن ابعاد را در خود جاى بدهد همهء محققان و بررسى كنندگان در علوم انسانى ، مخصوصا كسانى كه در رشته‌هاى مربوط به ابعاد درون آدمى فعاليت مى كنند ، مى دانند كه هيچ عامل محيطى برونى قدرت انداختن انسان را در صندوق بىروزنه ندارد و اگر هم چنين قدرتى در محيط بوده باشد ، باز ابعاد درون ذاتى آدمى آن را بشكل قفس در آورده حدّاقل از ميان ميله‌هاى قفس ، به ما فوق ظرفى كه او را در بر گرفته است ، خواهد نگريست ، بعد ديگرى وجود دارد كه همان نگريستن به ماوراى قفس را مانند دارا بودن آن ما وراء ، تلقى نموده و خواهد گفت :
< شعر > روز و شب با ديدن صيّاد مستم در قفس بسكه مستم نيست معلومم كه هستم در قفس < / شعر > اين مطلب نه بعنوان جبران شكست در جهان برون ذاتى گفته مى شود ، بلكه واقعيتى است كه حتى انسانهايى كه در جهان برون ذاتى پيروز مى شوند ، چون موفقيّت و پيروزى آنان به نتيجه مى رسد ، باز در ميان صندوق بزرگتر از شكست خوردگان قرار مى گيرند ، آنان نيز با همان بعد درونى كه صندوق را به قفس مبدّل مى سازد ، پاسخ حسّ كمالجويى و هدفگيرىهاى عالى خود را آماده مى كنند .
در اين مورد جملهء زيباى آن نويسندهء بزرگ را بياد مى آوريم كه مى گويد ، « جوانى بسيار فقير را در كوچه ديدم كه دوست مى داشت ، كلاهش كهنه بود ، لباسش مستعمل بود ، آرنجهايش سوراخ بود ، آب در كفشهايش نفوذ مى كرد و ستارگان آسمانى در جانش » . ويكتور هوگو بنا بر اين در دنيا جايى براى شكست خوردن واقعى در هدفگيرىها باقى نمى ماند .
اگر مربيان و پيشتازان جوامع نشانى حيات ما را بدست ما بدهند . هيچ انسانى احساس شكست در زندگى نخواهد كرد
اگر مربيان و پيشتازان جوامع نشانى حيات ما را بدست ما بدهند . هيچ انسانى احساس شكست در زندگى نخواهد كرد