الصحيفة السجادية - فیض الاسلام - الصفحة ١٠١ - دعاى سيزدهم از دعاهاى امام عليه السلام است در درخواست حاجتها از خداى تعالى

[٥ و اى آنكه باو بى‌نياز ميشوند و از او بى‌نياز نميگردند (زيرا همه باو نيازمندند)-] [٦ و اى آنكه باو رو آوردند و از او روگردان نميتوانند شد (زيرا آغاز و انجام هر چيز او است و پيدايش هر چيز بايجاد و اذن و فرمان او ميباشد)-] [٧ و اى آنكه گنجينه‌ها (نعمتها و بخششها) ى او را درخواستها نابود نميگرداند (زيرا نعمتهاى خداى تعالى حدّ ندارد)-] [٨ و اى آنكه اسباب و دست آويزها حكمت او (آنچه صلاح دانسته و مقدّر فرموده) را تغيير نميدهد (اين فرمايش با آنچه در اخبار رسيده كه دعاء و صدقه بلاء را دور ميگرداند منافات ندارد، زيرا حكمت در گرفتار شدن ببلاء مشروط بدعاء نكردن و صدقه ندادن است)-] [٩ و اى آنكه حاجتهاى نيازمندان از او قطع نميشود (چون موجود در هر چيز خود باو نيازمند است)-] [١٠ و اى آنكه دعاى دعاكنندگان او را برنج نميافكند (چون رنجه شدن از لوازم جسم است-] [١١ خود را به بى‌نيازى از آفريدگانت ستوده‌اى و تو ببى‌نيازى از آنها شايسته‌اى-] [١٢ و آنان را باحتياج و تنگدستى نسبت داده‌اى و ايشان هم احتياج بتو را سزاوارند (اشاره بقول خداى تعالى «س ٣٥ ى ١٥»: يا أَيُّهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَراءُ إِلَى اللَّهِ وَ اللَّهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ يعنى اى مردم شما نيازمندان بخدائيد و «تنها» خدا است كه او بى‌نياز و ستوده شده است)-] [١٣ پس (از اين رو) هر كه بستن رخنه نيازمندى خود را از درگاه‌