بلكه در زير درياها و كف اقيانوسها نيز كوههاى بسيار وجود دارد بلكه درازترين سلسله جبال در زير آبها پنهان است مثلا سلسله جبال اطلس ميانه از ايسلند شروع شده و بسوى قطب جنوب ادامه دارد، اين سلسله جبال كه بشكل حرف انگليسى «» است در حدود بيست هزار كيلومتر طول دارد و بيشتر قلّه‌هاى آن با سطح آب نيم تا يك ميل فاصله دارد (دريا ديار عجائب).

در مجله مكتب اسلام شماره ٨ سال ١٣ صفحه ٦٨ مقاله مفصل و علمى در باره لنگر بودن كوهها هست كه بسيار مفيد و قابل دقّت است. در آنجا هست كه طوفانهاى روى كره زمين سرعت حركت آنرا كم يا زياد ميكنند مثلا در طول ٥٠ كيلومتر طوفان اگر بلندى كوه‌ها را ٢ كيلومتر در نظر بگيريم نسبت بجهت طوفان، ٨٦ ميلى متر در ثانيه از سرعت حركت زمين كاسته يا بآن اضافه ميشود اين افزايش گر چه ناچيز است ولى لرزش و ضربه آن باندازه انفجار ناگهانى شصت و نه ميليون عدد بمب هيدرژنى رديف ٥٠ مگا تن است (بمب هيدرژنى رديف ٥٠ مگا تن برابر ٢٥٠٠ عدد بمب اتمى است كه در هيروشيماى ژاپون مصرف شد) اگر هنگام وقوع طوفانهاى وحشتناك، زمين گرفتار اين ضربه‌ها ميشد همه چيز و آثار حيات از بين ميرفت. ضربه گير اين ضربه‌هاى مخوف كوههااند كه بشكل كامل چرخ لنگرى تغييرات ناگهانى سرعت را به تغييرات تدريجى سرعت تبديل ميكنند. اين تحقيق با كلمه‌ «أَنْ تَمِيدَ بِكُمْ» خيلى مناسب است.

اين است معنى آياتيكه ميگويد:

كوهها را ميخها قرار داديم و كوهها براى آن است كه زمين از اضطراب و لرزه باز ماند و اللَّه العالم.

كوهها خدا را تسبيح ميكنند

بصريح قرآن همه چيز خدا را تسبيح ميكند و ما مردم تسبيح آنها را نمى‌فهميم‌ وَ إِنْ مِنْ شَيْ‌ءٍ إِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ وَ لكِنْ لا تَفْقَهُونَ تَسْبِيحَهُمْ ...