فَإِذا هُمْ مِنَ‌ الْأَجْداثِ‌ إِلى‌ رَبِّهِمْ يَنْسِلُونَ‌ يس: ٥١ آنگاه آنها از قبرها بجانب پروردگارشان بسرعت ميروند اين آيه نظير آيه‌ يَخْرُجُونَ مِنَ‌ الْأَجْداثِ‌ سِراعاً معارج: ٤٣ است بنا بر آنكه‌ «يَنْسِلُونَ» از نسول بمعنى سرعت باشد چنانكه مجمع البيان عقيده دارد.

يَخْرُجُونَ مِنَ‌ الْأَجْداثِ‌ كَأَنَّهُمْ جَرادٌ مُنْتَشِرٌ قمر: ٧ درباره اين آيه تحقيقى داريم كه در جراد مطالعه شود.

در موقع بحث رفيق دانشمندم آقاى محمد امين رضوى صاحب كتاب تجسم عمل و غيره، احتمال ميدادند كه‌ «يَنْسِلُونَ» در آيه اوّل از نسل بمعنى تولّد باشد يعنى آنها از قبرها متولّد ميشوند. ولى «نسل» از باب ضرب يضرب در لغت بمعنى زائيدن و كثير الولد شدن نيامده و از باب نصر ينصر بدان معنى بكار رفته است و از هر دو باب بمعنى اسراع در حركت آمده است وانگهى آيه ٤٣ معارج قرينه است كه‌ «يَنْسِلُونَ» بمعنى سرعت ميباشد و اگر دليلى از لغت داشتيم احتمال ايشان كاملا بجا بود و «يَنْسِلُونَ» در قرآن از باب نصر ينصر خوانده نشده است.

جدّ: راغب در مفردات گويد: جدّ بمعنى قطع زمين هموار است و از همين است كه گويند:

«جَدَّ فِي سَيْرِهِ وَ جَدَّ فِي أَمْرِهِ» و ثوب‌ جديد در اصل بمعنى ثوب مقطوع است سپس بهر تازه جديد گفته‌اند در اقرب الموارد بمعنى كوشش، شدّت، عظمت و غيره گفته است عين عبارت اين است «جَدَّ فِي سَيْرِهِ‌