٦- جنّ ما را مى‌بينند ولى ما آنها را نمى‌بينيم در باره بر حذر داشتن بنى آدم از شيطان و اتباع او آمده است‌ إِنَّهُ يَراكُمْ هُوَ وَ قَبِيلُهُ مِنْ حَيْثُ لا تَرَوْنَهُمْ‌ اعراف: ٢٧ او و همجنسانش شما را از جائى مى‌بينند كه شما آنها را نمى‌بينيد و بحكم آيه‌ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ كانَ مِنَ‌ الْجِنِ‌ فَفَسَقَ عَنْ أَمْرِ رَبِّهِ‌ كهف: ٥٠ ابليس از جنّ است و جنس بخصوصى نيست. رجوع به «شيطان».

٧- آنها مانند آدميان كار ميكنند و قدرت كار دارند حضرت سليمان كه آنها را بامر خدا مسخّر كرده بود براى او كار ميكردند كاخها، تمثالها، و كاسه‌هاى بزرگ ميساختند وَ مِنَ‌ الْجِنِ‌ مَنْ يَعْمَلُ بَيْنَ يَدَيْهِ بِإِذْنِ رَبِّهِ‌ ... يَعْمَلُونَ لَهُ ما يَشاءُ مِنْ مَحارِيبَ وَ تَماثِيلَ وَ جِفانٍ كَالْجَوابِ وَ قُدُورٍ راسِياتٍ اعْمَلُوا آلَ داوُدَ شُكْراً سباء: ١٢- ١٣ در سوره نمل آيه ١٧ تا ٣٩ لشگر كشى حضرت سليمان به مملكت سباء نقل شده و در آنجا هست كه عدّه‌اى از جنّ جزء لشگريان او بودند و عفريتى از جنّ بوى گفت: من تخت ملكه را پيش از آنكه از جاى خود حركت كنى نزد تو ميآورم در سوره انبياء آيه ٨٢ نيز اين مطلب آمده است.

در اصول كافى ج ١ ص ٣٩٤ طبع آخوندى بابى تحت عنوان (جنّ بمحضر ائمه عليهم السلام ميايند و مسائل دينى خود را ميپرسند ...) منعقد است و در آن باره هفت حديث نقل شده از جمله از سدير صيرفى نقل ميكند كه امام باقر عليه السّلام در مدينه بمن سفارشهائى فرمود.

از مدينه بيرون رفتم، در ميان راه روحا (محلى است چهل يا سى ميلى مدينه) بودم كه مردى با لباس خود بمن اشاره كرد، بسوى او برگشتم و خيال كردم كه تشنه است ظرف آب را باو دادم گفت: بآبم نياز نيست، نامه‌اى بمن داد كه مركّب مهر آن خشك نشده بود،