علماء اتفاق كرده‌اند كه اين آيه منسوخ است و امام صادق عليه السّلام فرموده: در جاهليت چون مردى از دنيا ميرفت از اصل مال بزن او يكسال تمام انفاق ميشد سپس بدون ميراث اخراج ميگرديد پس آيه ربع و ثمن آنرا نسخ كرد و بزن از نصيب خودش داده ميشود و نيز از آنحضرت نقل است كه: اين آيه را آيه‌ يَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَ عَشْراً و آيه مواريث نسخ كرده است.

در المنار آنچه را كه بنظر ما آمده از ابو مسلم نقل كرده و از فخر رازى نقل ميكند كه قول ابو مسلم را پسنديده و نسخ را نفى كرده است.

احتمال ديگرى بنظر نگارنده ميرسد و آن اين است كه امام عليه السّلام فرموده: وجوب حكم اين آيه بوسيله آيه ارث و عدّه وفات نسخ شده است ولى جواز و بهتر بودن آن در صورتيكه مرد وصيّت كند و زن عمل نمايد از بين نرفته است.

در هر حال بايد دانست كه مضمون اين آيه مدّتى حكم زنان اسلامى بوده است.

وَ الْوالِداتُ يُرْضِعْنَ أَوْلادَهُنَ‌ حَوْلَيْنِ‌ كامِلَيْنِ لِمَنْ أَرادَ أَنْ يُتِمَّ الرَّضاعَةَ ... بقره: ٢٣٣ مادران فرزندان خود را دو سال تمام شير ميدهند اين براى كسى است كه بخواهد شير دادن را تمام و كامل كند.

يعنى اگر مادران نخواهند شير تمام بدهند ميتوانند كمتر از دو سال بدهند.

محقق در شرايع فرموده:

نهايت رضاع دو سال است و جايز است به بيست و يك ماه اكتفا شود و كمتر از آن جايز نيست و اگر كسر كند بر فرزند جور كرده است ولى ميشود يكماه دو ماه از دو سال زياد شير بدهد.

اين فتوى مضمون رواياتى است كه از اهل بيت عليهم السلام نقل شده از آنجمله سماعة از امام‌