گفته‌اند: اين حكم پيش از تشريع عدّه وفات وارد بود و آيات ارث كه براى زنان هشت يك و چهار يك معين كرد همچنين عدّه وفات كه چهار ماه و ده روز تعيين شد، اين حكم را نسخ كرده است.

در تفسير عياشى نقل كرده كه راوى از امام عليه السّلام از حكم اين پرسيد. فرمود: اين آيه منسوخ است بآيه‌ يَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَ عَشْراً و نيز بآيه ميراث.

و ايضا نظير آن را از ابو بصير نقل ميكند.

از فيض كاشانى ره در توضيح روايت نقل كرده‌اند كه: تربّص يكساله با آيه عدّه وفات و نفقه يكساله با آيه ارث نسخ شده است و آيه عدّه وفات هر چند قبل از اين آيه واقع است ولى از حيث نزول بعد از اين آيه است. (آيه عدّه وفات ٢٣٤ بقره است).

ناگفته نماند اگر شيعه و اهل سنت بمنسوخ بودن آيه تصريح نكرده بودند و رواياتى در اين زمينه نقل نميشد ممكن بود كه گفته شود: اين آيه مطلب ديگرى را ميرساند و آن اين است كه شخص ميتواند وصيّت كند زنش پس از فوت او يكسال از خانه خارج نشود و از مال شوهر در اين مدّت ارتزاق نمايد و ورثه قدرت اخراج او را در آن مدّت ندارند و اگر خودش بماند و خارج شود و ازدواج نمايد بر ورثه حرجى نيست.

طبرسى در ذيل آيه فرموده:

قرشى بنايى، على اكبر، قاموس قرآن - تهران، چاپ: ششم، ١٤١٢ق.

قاموس قرآن ؛ ج‌٢ ؛ ص٢٠١