وَ أَنَّا لَمَّا سَمِعْنَا الْهُدى‌ آمَنَّا بِهِ فَمَنْ يُؤْمِنْ بِرَبِّهِ فَلا يَخافُ بَخْساً وَ لا رَهَقاً وَ أَنَّا مِنَّا الْمُسْلِمُونَ وَ مِنَّا الْقاسِطُونَ فَمَنْ أَسْلَمَ فَأُولئِكَ تَحَرَّوْا رَشَداً وَ أَمَّا الْقاسِطُونَ فَكانُوا لِجَهَنَّمَ حَطَباً جنّ: ١- ١٥.

يعنى چون تنى چند از جنّ را سوى تو آورديم كه قرآن را بشنوند و چون نزد پيغمبر حضور يافتند، بهمديگر گفتند: گوش فرا دهيد، و چون قرآن خوانده شد سوى قومشان بازگشتند در حاليكه انذار كننده بودند، گفتند: اى قوم جنّ ما كتابى استماع كرديم كه بعد از موسى نازل شده و مصدّق كتابهاى پيش است، بحقّ و راه راست هدايت ميكند، اى قوم: داعى خدا را اجابت كنيد و بدو ايمان بياوريد تا گناهانتان را بيامرزد و از عذاب دردناك شما را برهاند.

بگو بمن وحى آمده كه گروهى از جنّ استماع قرآن كردند و گفتند:

ما قرآنى شگفت آور شنيديم كه بكمال دعوت ميكند و بدان ايمان آورديم و هرگز كسى را بخداى خود شريك قرار نميدهيم ... گروهى از ما شايستگانند و گروهى پست از آنها و ما فرقه‌هاى مختلفيم ...

و ما چون هدايت را شنيديم بدان مؤمن شديم هر كه بپروردگارش ايمان آورد آنها قصد هدايت شدن داشته‌اند امّا ستمگران هيزم جهنّم‌اند از اين آيات بدست ميايد كه جنّ قرآن را شنيده و بدان ايمان آورده‌اند و آنها از حيث ايمان و كفر و غيره مثل ما اند و حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بر آنها نيز پيغمبر است در گذشته از كلمه‌ «رُسُلٌ مِنْكُمْ» استظهار كرديم كه آنها از جنس خود پيغمبر دارند، شايد هم از خود دارند و هم آنحضرت پيامبر آنهاست و در اين باره روايات داريم و در بند ٧ اشاره كرديم كه پيش امامان اهل بيت نيز ميامدند و مسائل ميپرسيدند، و اينكه ميان خود گفتند: اين كتاب بعد از موسى نازل شده قهرا بموسى نيز اعتقاد داشته‌اند ولى چرا بعد از عيسى‌