١٠- در سوره رحمن كه پيشتر اشاره شد سى و يك دفعه بجنّ و انس بلفظ فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ‌ خطاب شده است و در خصوص هر دو آمده‌ كُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ‌ و سَنَفْرُغُ لَكُمْ أَيُّهَ الثَّقَلانِ‌ رفيق دانشمندم آقاى محمد امين رضوى سلدوزى احتمال داده كه مراد از تثنيه آوردن‌ رَبُّ الْمَشْرِقَيْنِ وَ رَبُّ الْمَغْرِبَيْنِ‌ شايد شرق و غرب جنّ و انس بوده باشد همچنين بهشت‌ها و چشمه‌ها دو تا دو تا آمده است و آنها همه قابل دقّت ميباشد.

١١- در باره نر و ماده بودن جنّ آيات زير قابل دقّت است‌ سُبْحانَ الَّذِي خَلَقَ الْأَزْواجَ كُلَّها مِمَّا تُنْبِتُ الْأَرْضُ وَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَ مِمَّا لا يَعْلَمُونَ‌ يس: ٣٦ يعنى منزّه است آنكه همه جفت‌ها را بيافريد از آنچه زمين ميروياند و همچنين از انسانها و از چيزهائيكه نميدانند.

آيه ميگويد نبات و انسانها نر و ماده دارند و نيز چيزهائيكه ما آنها را نميدانيم نر و ماده دارند جمله‌ «وَ مِمَّا لا يَعْلَمُونَ» جنّ را نيز شامل است و ميشود گفت: نر و ماده دارند ولى ما كيفيّت آنرا نميدانيم اين در صورتى است كه مراد از «الازواج» در آيه اصناف نباشد.

رجوع شود به «زوج».

روشنتر از اين آيه، آيه‌ وَ مِنْ كُلِّ شَيْ‌ءٍ خَلَقْنا زَوْجَيْنِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ‌ ذاريات: ٤٩ است اين آيه صريح است در اينكه نر و مادگى در تمام اشياء عموميّت دارد و جمله‌ «كُلِّ شَيْ‌ءٍ» بطور حتم جنيّان را نيز شامل است.

و در سوره جنّ از قول آنها نقل شده كه ميگفتند وَ أَنَّهُ كانَ رِجالٌ مِنَ الْإِنْسِ يَعُوذُونَ بِرِجالٍ مِنَ‌ الْجِنِ‌ جنّ: ٦ يعنى مردانى از آدميان بمردانى از جنّ پناه ميبردند «رجالٌ من الجنّ» مبيّن آنست كه جنيّان مردانى دارند (و اللّه العالم).