قاموس آنرا نوميدى و زيان و حرمان گفته است. وَ قَدْ خابَ‌ مَنِ افْتَرى‌ طه: ٦١ از رحمت خدا نوميد شد و يا بضرر افتاد آنكه دروغ بست‌ فَيَنْقَلِبُوا خائِبِينَ‌ آل- عمران: ١٢٧ پس نوميد يا زيان ديده برگردند.

خير: دلپسند. مرغوب.

راغب ميگويد: خير آنست كه همه بدان رغبت كنند مثل عقل ... مقابل آن شرّ است. در قاموس گفته «الْخَيْرُ مَا يَرْغَبُ فِيهِ الكُلُّ كَالْعَقْلِ وَ العَدْلِ مَثَلًا».

ناگفته نماند معنى كامل خير همين است و در تمام موارد آن معتبر ميباشد. به مال دنيا از آنجهت خير گويند كه مرغوب و مورد ميل است مثل‌ إِنْ تَرَكَ‌ خَيْراً بقره:

١٨٠ يعنى اگر مالى بگذارد. به چيز خوب خير گويند زيرا دلپسند است و آدمى بدان ميل ميكند نظير وَ مَنْ يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ‌ خَيْراً كَثِيراً بقره: ٢٦٩ چون حكمت مرغوب و دلپسند است لذا بدان خير اطلاق شده است. در آيه‌ وَ تُعِزُّ مَنْ تَشاءُ وَ تُذِلُّ مَنْ تَشاءُ بِيَدِكَ‌ الْخَيْرُ آل عمران:

٢٦ ظاهرا خير بمعنى اختيار است يعنى اختيار اين كارها در دست تو است.

بر گزيدن و انتخاب را اختيار گوئيم زيرا شى‌ء برگزيده نسبت به‌