وَ يَدْرَؤُا عَنْهَا الْعَذابَ أَنْ تَشْهَدَ أَرْبَعَ شَهاداتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنَ الْكاذِبِينَ‌ نور: ٨ أَنْ تَشْهَدَ فاعل‌ يَدْرَؤُا است و «الْعَذابَ» مفعول آن است يعنى: گواهى زن بر كذب مرد، عذاب را از او دفع ميكند.

وَ إِذْ قَتَلْتُمْ نَفْساً فَادَّارَأْتُمْ‌ فِيها وَ اللَّهُ مُخْرِجٌ ما كُنْتُمْ تَكْتُمُونَ‌ بقره: ٧٢ ادّارئتم يعنى اختلاف كرديد و يكديگر را دفع نموديد طبرسى در ذيل آيه آنرا اختلاف معنى كرده و گويد اصل آن دفع است و از آنست حديث‌

«ادْرَؤُا الْحُدُودَ بِالشُّبُهَاتِ».

درج: درجه بمعنى مرتبه و منزلت است. راغب ميگويد:

درجه مثل منزلت است ليكن بمنزلت آنگاه درجه ميگويند كه بلندى در آن منظور باشد مثل پلّه نردبان و طبقه‌هاى ساختمان. طبرسى آنرا منزلت گفته و گويد: معنى «دَرَجْتُهُ إِلَى كَذَا» آنست كه او را درجه درجه بالا بردم.

درج بمعنى راه رفتن و مردن نيز آمده است در مثل گفته‌اند «هو اكذب من دبّ و دَرَجَ‌» او دروغگوترين زنده‌ها و مرده‌هاست در نهج خطبه ١٦٣ در وصف طاوس فرموده‌

«إِذَا دَرَجَ‌ إِلَى الْأُنْثَى نَشَرَهُ مِنْ طَيِّهِ».

يعنى چون بسوى ماده خويش رود دم خويش را پس از بستن باز ميكند.

وَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا سَنَسْتَدْرِجُهُمْ‌ مِنْ حَيْثُ لا يَعْلَمُونَ‌ اعراف: ١٨٢ استدراج آنست كه شخص بتدريج و درجه درجه گرفته شود شخص بد كار در كفر و طغيان خويش مشغول لذّت و كامرانى است ولى بى‌خبر است كه بتدريج استعداد هدايت را از دست ميدهد و عمرش كوتاه و كوتاهتر ميشود تا بالاخره فرصت از دستش ميرود.

از حسين بن على صلوات اللّه عليهما در تحف العقول نقل شده‌