خفوت در كلام آهستگى شديد است و با اين قرينه ميشود فهميد كه مراد از «لا تَجْهَرْ» صداى بلند است و معنى آيه اين ميشود: نمازت را با صداى بلند و با صداى بسيار آهسته مخوان ميان ايندو راهى اختيار كن. ميان صداى بلند و آهسته شديد، مراتب بسيار است لذا در فهم موارد جهر و اخفات در نمازها احتياج بروايات داريم و «وَ ابْتَغِ بَيْنَ ذلِكَ سَبِيلًا» مجمل است و اگر روايات نبود از آن تخيير مستفاد ميشد ولى جهر و اخفات در نماز چنانكه فقها گفته‌اند عزيمت است.

لا يُحِبُّ اللَّهُ‌ الْجَهْرَ بِالسُّوءِ مِنَ الْقَوْلِ إِلَّا مَنْ ظُلِمَ‌ نساء: ١٤٨ خدا آشكار كردن گفتار بد را دوست نميدارد مگر از كسى كه ستم ديده است.

آيه دليل آنست كه مظلوم حق دارد از خود دفاع كند و ظلم ظالم را اظهار نمايد و آن از موارد غيبت و اشاعه فحشاء نيست.

جهرة اسم است بمعنى آشكار شده (اقرب الموارد) لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ حَتَّى نَرَى اللَّهَ‌ جَهْرَةً بقره: ٥٥ هرگز بتو ايمان نياوريم تا خدا را آشكارا به بينيم طبرسى در ذيل آيه گويد رؤيت ممكن است در خواب و يا با قلب باشد و چون فرموده‌ «جَهْرَةً» فقط ديدن با چشم است يعنى يهود ميگفتند: بايد خدا را مانند يك چيز مادّى به بينيم.

جهاز: شى‌ء آماده. از متاع و غيره. تجهيز: حمل يا فرستادن آن متاع و غيره است (مفردات) تجهيز لشگر، آماده كردن آن و تجهيز ميّت آماده كردن مقدمات دفن اوست «جَهَّزَ الْجَيْشَ: هَيَّأَهُ».

وَ لَمَّا جَهَّزَهُمْ‌ بِجَهازِهِمْ‌ قالَ ائْتُونِي بِأَخٍ لَكُمْ‌ يوسف: ٥٩ چون آنها را بلوازم و متاعشان آماده كرد گفت: برادرتان را پيش من آريد.

جهل: نادانى. جاهل:

نادان. سفيه. بى اعتنا. در كتب لغت آنرا نادانى معنى كرده‌اند.

طبرسى ذيل آيه ٦٧ بقره فرموده: