«خَطَّ بِالْقَلَمِ وَ غَيْرِهِ: كَتَبَ» وَ ما كُنْتَ تَتْلُوا مِنْ قَبْلِهِ مِنْ كِتابٍ وَ لا تَخُطُّهُ‌ بِيَمِينِكَ إِذاً لَارْتابَ الْمُبْطِلُونَ‌ عنكبوت: ٤٨ پيش از نزول قرآن كتابى نميخواندى و نه بدست خويش كتابى مينوشتى و گر نه اهل باطل از كار قرآن بشك در ميشدند.

در نهج البلاغه خطبه ١٢٣ هست‌

«وَ هَذَا الْقُرْآنُ إِنَّمَا هُوَ خَطٌّ مَسْتُورٌ بَيْنَ الدَّفَّتَيْنِ ...».

اين قرآن فقط خطّى است نوشته ميان دو جلد. و در خطبه ١٤٥ در باره مردم راجع بقرآن فرموده‌

«وَ لَا يَعْرِفُونَ إِلَّا خَطَّهُ‌ وَ زَبْرَهُ».

نميشناسند مگر خط قرآن و نوشتن آنرا.

نا گفته نماند خطّه بمعنى راه و خط هندسى و غيره آمده است ولى در قرآن مجيد فقط در معانى نوشتن بكار رفته است.

بايد دانست كه آيه شريفه فقط دلالت دارد كه آنحضرت قبل از نزول وحى خواندن و نوشتن نداشت ولى راجع ببعد از نزول وحى ساكت است بعضى از روايات حاكى از آنست كه آنحضرت بعد از نزول وحى مينوشته است مثلا باتفاق شيعه و اهل سنت آن بزرگوار در اواخر عمر خود فرمود: دوات و شانه گوسفند بياوريد چيزى براى شما بنويسم تا بعد از من اختلاف نكنيد.

نميدانم در كجا ديده‌ام كه آنحضرت سوره قدر يا قسمتى از آنرا با انگشت خود در زمين نوشت بابا بكر و عمر فرمود بخوانيد.

وانگهى آيه شريفه از آنحضرت راجع بقبل از نزول وحى سلب قدرت نميكند فقط ميگويد: پيش از نزول قرآن اين دو كار نميكردى.

خطف: ربودن. راغب ميگويد: خطف و اختطاف بسرعت اخذ كردن است. در اقرب آمده «خَطِفَهُ‌ خَطْفاً: استلبه بسرعة».