بزمين فرو برد و او بزمين فرو رفت (راغب) در مجمع ميگويد «خَسَفَ‌ اللَّهُ بِهِ الْأَرْضَ» خدا او را از زمين نا پديد كرد على هذا بماه گرفتن از آنجهت خسوف گويند كه نور ماه در نظر بيننده غائب و زائل ميشود.

در حديث آمده كه امام كاظم عليه السّلام فرمود: چون ابراهيم پسر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فوت كرد، در فوت وى سه سنت (دستور و حكم) بر قرار شد يكى آنكه چون او مرد آفتاب گرفت، مردم گفتند: در اثر فوت فرزند رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله آفتاب گرفت. حضرت بمنبر تشريف برد و خدا را حمد و ثنا گفت پس از آن فرمود:

«أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ آيَتَانِ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ، تَجْرِيَانِ بِأَمْرِهِ، مُطِيعَانِ لَهُ، لَا تَنْكَسِفَانِ لِمَوْتِ أَحَدٍ وَ لَا لِحَيَاتِهِ، فَإِذَا انْكَسَفَتَا او وَاحِدَةٌ مِنْهُمَا فَصَلُّوا ثُمَّ نَزَلَ فَصَلَّى بِالنَّاسِ صَلَاةَ الْكُسُوفِ».

(وسائل ابواب صلاة الكسوف باب ١).

ظاهرا بگرفتن آفتاب و ماه از باب تغليب كسوف اطلاق شده چنانكه در نهايه و مفردات حديثى نقل است كه در آن بهر دو از باب تغليب خسوف اطلاق گرديده است.

فَخَسَفْنا بِهِ وَ بِدارِهِ الْأَرْضَ‌ ...

لَوْ لا أَنْ مَنَّ اللَّهُ عَلَيْنا لَخَسَفَ‌ بِنا ...

قصص: ٨١- ٨٢ قارون و خانه‌اش را بزمين فرو برديم ... اگر خدا بر ما منّت نميگذاشت ما را نيز فرو ميبرد.

إِنْ نَشَأْ نَخْسِفْ‌ بِهِمُ الْأَرْضَ ... سباء: ٩ أَ فَأَمِنْتُمْ أَنْ‌ يَخْسِفَ‌ بِكُمْ جانِبَ الْبَرِّ ... اسراء: ٦٨ فَإِذا بَرِقَ الْبَصَرُ وَ خَسَفَ‌ الْقَمَرُ وَ جُمِعَ الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ يَقُولُ الْإِنْسانُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ الْمَفَرُّ قيامة:

٨.

چون بموجب‌ إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ‌ تكوير: ١ آفتاب خاموش شود نور ماه نا پديد ميگردد و ماه ميگيرد و غير مرئى ميشود و شايد از «جُمِعَ الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ» منظور پيوستن ماه بآفتاب باشد آنوقت اين آيه بيان‌ «خَسَفَ‌ الْقَمَرُ» است‌