٧٨ شايد بمعنى شرمندگى باشد يعنى: مرا در باره ميهمانم شرمنده و خجل نكنيد آيا در ميان شما مرد كاملى نيست؟ و نيز در آيه‌ قالَ إِنَّ هؤُلاءِ ضَيْفِي فَلا تَفْضَحُونِ وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَ لا تُخْزُونِ‌ حجر: ٦٩ و در آيه‌ فَلَمَّا جاءَ أَمْرُنا نَجَّيْنا صالِحاً وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَ مِنْ‌ خِزْيِ‌ يَوْمِئِذٍ هود: ٦٦ شايد مراد از خزى عذاب و يا زبونى باشد كه ناشى از عذاب است.

افعال اين مادّه در قرآن از ثلاثى مجرّد و باب افعال هر دو بكار رفته است مثل‌ ... فَنَتَّبِعَ آياتِكَ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَذِلَّ وَ نَخْزى‌ طه: ١٣٤ و مثل‌ رَبَّنا إِنَّكَ مَنْ تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ أَخْزَيْتَهُ‌ آل عمران: ١٩٢ و نيز اسم تفضيل و اسم فاعل آمده است نحو وَ لَعَذابُ الْآخِرَةِ أَخْزى‌ وَ هُمْ لا يُنْصَرُونَ‌ فصلت: ١٦ و نحو وَ أَنَّ اللَّهَ‌ مُخْزِي‌ الْكافِرِينَ‌ توبه: ٢.

و اينكه خزى را فضيحت و عذاب و عار و غيره گفته‌اند همه آنها اسباب خزى و زبونى‌اند.

خسأ: طرد شدن و طرد كردن.

لازم و متعدى آمده است گويند:

«خسأت الكلب فخسأ» يعنى سگ را طرد و دور كردم پس دور شد (اقرب- مفردات) قالَ‌ اخْسَؤُا فِيها وَ لا تُكَلِّمُونِ‌ مؤمنون: ١٠٨