در صورت غلبه كفّار بر اهل ايمان، بكفّار ميگفتند: آيا بر شما در رأى غلبه نكرديم؟ و از گرويدن بمؤمنين باز نداشتيم؟ پس در اين فتح ما را نيز بهره‌اى بايد باشد يا ما بر شما منّت داريم.

حور: رجوع. إِنَّهُ ظَنَّ أَنْ لَنْ‌ يَحُورَ انشقاق: ١٤ او گمان كرد كه هرگز بر نخواهد گشت.

طبرسى گويد: «الْحَوَرُ: الرُّجُوعُ‌ حَارَ يَحُورُ، إِذَا رَجَعَ وَ كَلَّمْتُهُ فَمَا حَارَ جَوَاباً اى مَا رَدَّ جَوَاباً» و نيز گويد: مِحْوَر را از آن مِحْوَر گويند كه چرخ بدور آن ميچرخد تا بمحل اوّلى برگردد.

على هذا بگفتگو از آن محاوره گويند كه طرفين كلام خود را بيكديگر بر ميگردانند وَ اللَّهُ يَسْمَعُ‌ تَحاوُرَكُما مجادله: ١ خدا گفتگوى شما را مى‌شنود.

راغب آنرا تردّد گفته و محاوره و محور را از آن گرفته است و حيرت را نيز تردّد دانسته است قول او با مجمع چندان فرقى ندارد در نهايه شواهدى از موارد استعمال آن نقل شده كه قول مجمع را تأييد ميكند همچنين آيه انشقاق كه گذشت و با تردّد جور در نميايد.

زنان بهشتى‌

كَذلِكَ وَ زَوَّجْناهُمْ‌ بِحُورٍ عِينٍ‌ دخان: ٥٤ حُورٌ مَقْصُوراتٌ فِي الْخِيامِ‌ رحمن: ٧٢.

حور جمع حَوْرَاء و آن بمعنى زن سفيد بدن و سيمين تن است عين جمع عَيْنَاء و آن زنى است كه حدقه چشمش بزرگ باشد كه سبب مزيد زيبائى است (مجمع).

قرآن كريم در باره زنان بهشتى توصيف بخصوصى دارد كه ذيلا اشاره ميشود:

١- وَ لَهُمْ فِيها أَزْواجٌ مُطَهَّرَةٌ وَ هُمْ فِيها خالِدُونَ‌ بقره: ٢٥ وَ أَزْواجٌ مُطَهَّرَةٌ وَ رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ‌ آل عمران: ١٥ لَهُمْ فِيها أَزْواجٌ مُطَهَّرَةٌ ...

نساء: ٥٧.

٢- كَذلِكَ وَ زَوَّجْناهُمْ‌ بِحُورٍ عِينٍ‌ دخان: ٥٤ وَ زَوَّجْناهُمْ‌ بِحُورٍ عِينٍ‌ طور: ٢٠ وَ حُورٌ