قاموس قرآن - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ١٣٥

راغب گويد: حسن (بضمّ اوّل عبارت است از هر چيز سرور آور و خوش آيند. قول راغب جامع هر دو معناى فوق است زيرا خوش آيند شامل هر دو از زيبائى و نكوئى است.

حسن در قرآن هم مصدر آمده و هم اسم. مثل آيه ٨ عنكبوت كه ذكر شد و مثل‌ إِمَّا أَنْ تُعَذِّبَ وَ إِمَّا أَنْ تَتَّخِذَ فِيهِمْ‌ حُسْناً كهف:

٨٦ كه هر دو مصدراند و ميشود گفت كه اسم‌اند و نحو وَ اللَّهُ عِنْدَهُ‌ حُسْنُ‌ الْمَآبِ‌ آل عمران: ١٤ وَ اللَّهُ عِنْدَهُ‌ حُسْنُ‌ الثَّوابِ‌ آل عمران:

١٩٥ كه هر دو اسم‌اند يعنى:

برگشت خوش آيند و ثواب دلپسند نزد خداست.

حَسَن‌ (بر وزن فرس) وصف است بمعنى زيبا و نيكو. فَتَقَبَّلَها رَبُّها بِقَبُولٍ‌ حَسَنٍ‌ آل عمران: ٣٧ پروردگارش او را پذيرفت پذيرشى نيكو. مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً بقره: ٢٤٥ موارد استعمال آن: قبول حسن، قرض حسن، متاع حسن، رزق حسن، اجر حسن، بلاء حسن و غيره است.

حَسَنَة: هر نعمت خوش آيند و شاد كننده است كه بانسان ميرسد و سيّئه ضدّ آن است (مفردات) و شامل نعمت دنيا و آخرت هر دو است‌ رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنا عَذابَ النَّارِ بقره: ٢٠١ پروردگارا بما در دنيا نعمتى نيكو بخش و در آخرت نعمتى نيك بخش و ما را از عذاب آتش نگاه دار. اين كلمه مجموعا ٢٨ بار در قرآن مجيد آمده است و شامل نعمت هر دو جهان است و حتى در طاعت و شفاعت و پيروى نيز بكار رفته است‌ مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها انعام: ١٦٠- مَنْ يَشْفَعْ شَفاعَةً حَسَنَةً يَكُنْ لَهُ نَصِيبٌ مِنْها نساء ٨٥ لَقَدْ كانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ احزاب:

٢١.

حسنات جمع حسنة است و شامل نعمتهاى و دنيا و آخرت هر دو