كلمه حرير سه بار در قرآن مجيد و هر سه نكره آمده است حج: ٢٣- فاطر: ٣٣- انسان: ١٢ لذا حرير معمولى نيست بلكه حريرى بخصوص است و بنظر ميايد مراد از آن لباس نازك و نرم است چنانكه راغب گفته نه ابريشم كه از كرم ابريشم بدست ميايد.

حرس: (بر وزن فرس) نگهبانها، محافظها. مفرد آن حارس است‌ وَ أَنَّا لَمَسْنَا السَّماءَ فَوَجَدْناها مُلِئَتْ‌ حَرَساً شَدِيداً وَ شُهُباً جنّ: ٨ اين سخن از قول جنّ است كه قبلا ميتوانستند بآسمان بالا بروند، ولى از وقت ولادت يا بعثت حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم از آن ممنوع شدند يعنى: ما آسمانرا جستجو كرديم، ديديم با نگهبانان و شهابها پر شده است.

اين كلمه فقط يكبار در قرآن هست.

حرص: علاقه شديد.

(مفردات) عَزِيزٌ عَلَيْهِ ما عَنِتُّمْ‌ حَرِيصٌ‌ عَلَيْكُمْ ... توبه: ١٢٨ رنج بردنتان بر او سخت است و بر شما شديدا علاقمند است‌ وَ لَنْ تَسْتَطِيعُوا أَنْ تَعْدِلُوا بَيْنَ النِّساءِ وَ لَوْ حَرَصْتُمْ‌ نساء: ١٢٩ هرگز نميتوانيد ميان زنان عدالت كنيد هر چند بشدت بخواهيد. در تفسير عياشى از هشام بن سالم از امام صادق عليه السلام نقل است كه فرمود: آن در محبّت است يعنى نميتوانيد زنان را يكسان دوست بداريد و اين طبيعى است انسان نميتواند بدو زن مثلا يك اندازه محبت داشته باشد.

ذيل آيه نيز آنرا تأييد ميكند و ميگويد:

پس از يكى بتمام معنى ميل نكنيد تا او را بلا تكليف بگذاريد.

و اگر مراد علت ظاهرى و شرعى باشد نتيجه‌اش اين ميشود كه بيشتر از يك زن گرفتن جايز نيست زيرا آيه ٣ همان سوره ميگويد: فَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تَعْدِلُوا فَواحِدَةً حال آنكه صدر آيه تا چهار زن را مجاز ميداند مَثْنى‌ وَ ثُلاثَ وَ رُباعَ‌.