بودن سکون حقیقی است . زیرا مثلا وقتی انسان یک ساعت حرکت می‌کند این‌ حرکتش واقعا امتدادی دارد به امتداد زمان ، سکون هم همینطور است با این‌ فرق که در حرکت دو امتداد هست ، امتدادی به امتداد زمان و امتدادی به‌ امتداد مسافت ، ولی در سکون امتدادی به امتداد زمان هست ولی امتدادی‌ یک بعدی نه دو بعدی ، به عبارت دیگر حرکت یک حقیقتی است دو بعدی که‌ له بعد بحسب المسافة وله بعد بحسب الزمان ، سکون حقیقتی است یک بعدی‌ که له امتداد و بعد بحسب الزمان فحسب ولیس له امتداد بحسب المسافة .
علت اینکه یک بعدی است اینست که خودش نوعی از حرکت است ، یعنی‌ حرکت شی‌ء در جای خودش و به همین لحاظ که حرکت است زمان دارد و لذا همین طور که یک ساعت حرکت منطبق بر یک ساعت زمان است یک ساعت‌ سکون هم منطبق بر یک ساعت زمان است ، حرکت درجا است . [ و این مؤید نظر علامه طباطبائی است ] اگر سکون را اینجور بیان کنیم هر سکونی هم امر وجودی خواهد بود . شی‌ء در حالیکه ساکن است متلبس به یک امر وجودی است که این امر وجودی نوعی‌ از حرکت است ، یعنی عدم محض ولا وجود محض نیست . از این جهت زمانی‌ بودن آن هم حل می‌شود . سکون را که حکما و متکلمین به قرار و اکوان معنی‌ کرده اند [١] ، پس سکون امر وجودی می‌شود ، و نسبت سکون و حرکت نسبت‌ تضاد می‌شود .
ولی بعضی آمدند و گفتند سکون عدم حرکت است ، به این معنی که شی‌ء قابل‌ حرکت ، یک وقت این تحرک برایش فعلیت دارد و یک وقت فعلیت ندارد ، اگر فعلیت پیدا کند ، این شی‌ء متحرک است ولی اگر فعلیت پیدا نکند ، این سکون است . پس سکون عبارت است از عدم‌الحرکه مما یقبل الحرکة و من‌ شانه الحرکة ، مرحوم آخوند نیز این تعبیر را پسندیده اند و این مطلب هم‌ مطلب درستی است .

[١] حرکت را هم اکوان معنی کرده اند منتهی فی کل آن فی‌مکان غیرالمکان‌ الاول .