فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ١٨٠ - مراحل تدوین و تصویب قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران

برگزيد و يك بار با تكيه بر خبرگان مكتب كه منتخب مردم بودند ديدگاههاى مكتبى مردم را بدست آورد و يك بار ديگر نيز آن را به رفراندوم گذاشت.

در تاريخ ١٢ مرداد ١٣٥٨ براى انتخاب خبرگان جهت تدوين قانون اساسى، انتخابات عمومى در سراسر كشور انجام گرفت و سرانجام مجلس مؤسسان خبره يا خبرگان تحت عنوان «مجلس بررسى نهائى قانون اساسى» در تاريخ ٢٨ مرداد ١٣٥٨ با عضويت ٧٢ نماينده افتتاح گرديد.

در اين انتخابات همه مردم و اكثر گروهها و جريانهاى مختلف سياسى كشور شركت نمودند و مجلس خبرگان با تركيبى از:

الف: اسلام‌شناسان و فقها و علماى مورد علاقه و اعتماد مردم كه در جريان انقلاب نقشى داشتند و تخصصشان در زمينه مكتب و مسائل اسلامى بود.

ب: روشنفكران تحصيلكرده در رشته‌هاى مختلف كه در جريان پيروزى انقلاب از خارج امده بودند و با انقلاب بيگانه نبودند ولى در كوران آن هم نبودند و سختيها و آلام انقلاب را نچشيده بودند و تمايلاتى نيز در آنها وجود داشت.

ج: تحصيلكرده‌هاى مسلمانى كه در دوران انقلاب در كشور بودند و در فراز و نشيبهاى انقلاب همگام و همرزم تلقى مى‌شدند.

د: نمايندگانى كه با اطلاعات اسلامى و تحصيلات متوسط صرفاً بدليل خدمات ارزنده و قابل توجهى كه پيش از پيروزى انقلاب و در دوران فترت بعد از پيروزى انقلاب خالصانه انجام داده بودند و دلسوز انقلاب و اسلام بودند بعنوان خبرگان انتخاب شدند.

جريانهاى بعدى نشان داد كه برخى از عناصر ناخالص و وابسته به كمك شيوه استتار منافقانه و با استفاده از اعتماد خالصانه مردم به خبرگان راه يافته بودند، ولى وجود شخصيتهاى بزرگ اسلامى و انقلابى مانند آيت الله العظمى منتظرى و آيت الله حاج شيخ مرتضى حائرى يزدى و آيت الله طالقانى و آيت الله بهشتى با كاردانى و هشيارى ديگر نمايندگان، توطئه‌هاى احتمالى را با شيوه‌هاى منطقى خنثى نمود و حضور عناصر ناخالص و غير مؤمن و وابسته تنها موجب بحث بيشتر و بررسى عميقتر در جهت رسيدن به نتايج مطلوب گرديد.