و. رسيدگى به اعتراضات انتخابات و تصويب اعتبارنامه نمايندگان كه معمولاً در قانون اساسى و يا در آئين‌نامه مجلس به آن تصريح يا اشاره مى‌شود و نوعى تعميم مشروعيت نمايندگى بحساب مى‌آيد زيرا با تصويب اعتبارنامه نماينده يك شهر از طرف نمايندگان قاطبه ملت، نمايندگى او مورد تأييد و تصويب قرار مى‌گيرد و بدين ترتيب نماينده هر شهر مى‌تواند در كل مسائل عمومى جامعه و مربوط به همه ملت، اظهار نظر كرده، رأى بدهد.

ز. تحقيق و تفحص در هر زمينه‌اى كه مجلس تشخيص دهد كه لازمه نظارت بر اجراى قوانين مصوبه مجلس است.

١١. آئين قانون‌گذارى:

در تمامى مجالس قانون‌گذارى، معمولاً سازماندهى، كار مجلس و آئين كار قبلاً طرح‌ريزى شده و طى آئين‌نامه داخلى به تصويب مى‌رسد.

و به اين ترتيب سعى بر آن مى‌شود كه كار مجلس متناسب با نيازهاى فورى جامعه و با استفاده از شيوه‌هاى بهتر كه حركت مجلس را تندتر كند انجام پذيرد.

قرائت لوايح طرحها و تكثير آنها، كيفيت بحث موافق و مخالف و حدود اختيارات كميسيونها، ميزان لازم براى بحث و بررسى و شور، حضور و غياب، كيفيت اخذ رأى، ارتباط مجلس با مردم، تعداد كميسيونها و نظائر آن، از مسائلى است كه در شيوه كار مجلس و سازمان قانون‌گذارى نقش فراوان دارد و امروز در جهان از مدرنترين وسائل، براى عمق بخشيدن و سرعت دادن به كار مجلس، بهره‌بردارى مى‌شود و قدمهاى اساسى در جهت نو كردن سازمان و آئين كار دستگاه قانونگذار برداشته مى‌شود.

١٢. مانعة الجمع بودن كار نمايندگى:

بى‌شك حفظ استقلال نماينده و داشتن نيروى كافى براى انجام مسئوليتهاى نمايندگى و مبرا بودن از وابستگيها، عده‌اى را بر آن داشته است كه براى رسيدن به يك نتيجه آرمانى و بى‌خلل، شغل نمايندگى را مانعة الجمع با اشتغالات ديگر بدانند. بر اساس اين نظريه، نماينده مجلس بطور تمام وقت در اختيار قوه مقننه بوده و از داشتن شغل ديگر محروم است.

ولى بسيارى از، معتقدند كه دليل مانعة الجمع بودن كار نمايندگى، تنها در مورد مشاغل اجرائى مى‌تواند صادق باشد، چنانكه در اتحاد جماهير شوروى (سابق)