عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٩٣ - حرمت اشتغال به عيوب ديگران

در اين جملات نورانى چهار موضوع بسيار مهم مطرح است:

١- حرمت اشتغال به عيوب ديگران.

٢- وجوب اشتغال به عيوب خود.

٣- چشم پوشى از آنچه سود براى دنيا و آخرت ندارد.

٤- خسارت نسيان ذنوب.

حرمت اشتغال به عيوب ديگران‌

انسان‌ها از نظر قوت و ضعف روحى و علمى و عقلى و ايمانى به دسته‌هاى مختلفى تقسيم مى‌شوند.

از مقام عصمت كه مقام با عظمت انبيا و امامان : و تعدادى بسيار كم از اوليا مثل قمر بنى هاشم و زينب كبرى كه بگذريم، بقيه انسان ها در معرض گناه و لغزش هستند.

گاهى علت گناه ضعف اراده و گاهى ضعف عقل و گاهى ضعف علم و گاهى ضعف ايمان است.

اگر گناه در حدى است كه خود گناهكار در ميدان جامعه براى خويش آبرو نگذاشته و خود باعث كشف سر خود شده و گناهش علنى و براى تربيت مردم موجودى مضر است، بايد با او مبارزه كرد و نحوه مبارزه با او در كتب اسلامى ما آمده است.

اگر گناهكار، انسانى است مؤمن و به خصوص آبرومند و در ميان مردم و اهل محل و اهل مسجد و اقوام داراى اعتبار است و همه او را به نيكى مى‌شناسند و به نيكى مى‌ستايند و اتفاقا كسى از گناه پنهانى او با خبر شد و گناه او از قبيل توطئه بر عليه مسلمانان و كشور اسلامى نبود، بلكه گناهش گناه بين خود و خدا بود، پرده‌