عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٩ - لباس ظاهر و لباس باطن

[قال الصادق ٧: أزين اللباس للمؤمنين لباس التقوى وأنعمه الإيمان قال الله تعالى ولباس التقوى ذلك خير]

لباس ظاهر و لباس باطن‌

از متن اين روايت كه از سرچشه حقايق، امام به حق ناطق، حضرت جعفر بن محمد الصادق ٧ نقل شده، استفاده مى‌شود كه براى انسان- به تناسب وجودش كه داراى جسم و روح مى‌باشد- دو نوع لباس است.

يك نوع لباس جهت جسم كه از مواد طبيعى بافته مى‌شود و نوع ديگر لباسى براى روح و باطن كه از حقايق عالى و حسنات اخلاقى و صفات الهى و اسرار عرشى ساخته مى‌گردد.

لباس ظاهر براى زينت و پوشش جسم و حفظ عيوب بدن و لباس باطن براى زيبايى روح و حفظ جان از خطرات نفس اماره و شياطين جنى و انسى است.

انسانى كه عارى از لباس ظاهر است، منظره‌اى كريه و صورتى بدنما دارد و هيولايى زشت است و تمام مردم با خفت و خوارى به او نظر كرده و وى را يا مجنون يا انسانى بى‌حيا مى‌دانند.

به همين نسبت، انسانى كه عارى از لباس باطن است، سماواتيان و اهل دل و عارفان بيدار، او را بسيار زشت ديده و گويى درون او را هم‌چون جنگلى پر از حيوانات وحشى و درنده مى‌نگرند.