عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٨٤ - توحيد خاص

از عالم ملك و شهادت رفتن است به حق كه به صورت آن عالم كبرى است.

و توحيد خاص از خود رفتن است به حق كه به صورت آدم، عالم معانى و سراى تجلى است و آن آيت كبرى است اگرچه در جنب جهان كوچك است.

و فرق ميان خاص و عام در توحيد آن است كه عام به شواهد و عقل باز مانند و خاص چون حق را بدانستند از شواهد عالم صغرى و كبرى فنا شوند و فناى خود در بقاى حق بيابند و پيوسته در وجود حق مضمحل باشند، تا احكام قديمش برايشان مى‌گذرد و ايشان به طوع محكوم مى‌باشند.

به قول عارف بلخى كه از قول فانيان در حق و مطيعان وارسته گفته: