عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٧١ - آفات لباس باطن

[ولا يحملك فيها إلى العجب والرياء والتزين والمفاخرة والخيلاء فإنها من آفات الدين ومورثه القسوة فى القلب‌]

بدترين لباس‌

امام صادق ٧ در اين قسمت از روايت مى‌فرمايد:

لباست لباسى نباشد كه تو را به گناه خودپسندى، ريا، تظاهر، مباهات بر ديگران، فخر فروشى، آلوده كند كه تمام اين پليدى‌ها آفت دين و موجب سنگدلى است.

آفات لباس باطن‌

عجب: عبارت از خود برتر ديدن، خود پسنديدن، از خود راضى بودن است و دارنده اين صفت فرديست احمق و موجوديست نادان؛ زيرا انسان از خود چيزى ندارد و مالك ذره‌اى از ذرات نيست، آنچه دارد از خدا است و در كنار سفره‌اى از بركت عباد شايسته الهى نشسته، به كدام برنامه خود را برتر مى‌داند، به كدام ملكيت و كدام برنامه مستقل خود را پسنديده و با كدام عمل و مسئله از خود راضى است؟! مملوك و عبد كه از خود چيزى ندارد، موجودات نسبت به وجود حضرت او عدم محضند و هستى آن‌ها تابع هستى اوست، به اراده او زنده‌اند و به اراده او مالك وسائلى بسيار ناچيزند، براى انسان چه جاى عجب و خودپسندى است؟