عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٥٩ - حد لباس زن در اسلام

نسبت به زنان پيامبر ٦ و تمام زنان امت عموميت دارد و بر زنان مسلمان واجب حتمى است كه از دستورهاى حق نسبت به زنان پيامبر ٦ در مسئله حجاب و عفت و گفتار و دستورهاى حق نسبت به خودشان پيروى كنند.

[يا أيها النبي قل لأزواجك و بناتك و نساء المؤمنين يدنين عليهن من جلابيبهن ذلك أدنى أن يعرفن فلا يؤذين و كان الله غفورا رحيما][١].

اى پيامبر! به همسرانت و دخترانت و همسران كسانى كه مؤمن هستند بگو:

چادرهايشان را بر خود فرو پوشند [تا بدن و آرايش و زيورهايشان در برابر ديد نامحرمان قرار نگيرد.] اين [پوشش‌] به اين‌كه [به عفت و پاكدامنى‌] شناخته شوند نزديك‌تر است، و در نتيجه [از سوى اهل فسق و فجور] مورد آزار قرار نخواهند گرفت و خدا همواره بسيار آمرزنده و مهربان است.

اين‌كه در ترجمه آيه بدين‌گونه آورده شد: پوشش‌هاى خود را بر تمام قامت بپوشيد. بر اساس ترجمه لغت جلباب در كتاب لغوى «المنجد» است، آنجا كه مى‌گويد:

الجلباب: القميص او الثوب الواسع؛ جلباب: پيراهن يا پوشش گشاد است و عده‌اى فرموده‌اند: به طور دقيق جلباب پوششى است از روسرى بزرگ‌تر و از عبا كمى كوچك‌تر.

در هر صورت زن آنچه از لباس و زينت برايش حلال است مى‌تواند، به اندازه شأنش بپوشد، ولى عشوه گرى و طنازى و خودآرايى نكند و بداند خود نشان دادن به ديگران و آن كسانى كه اسلام آنان را محرم نمى‌داند به طور قطع براى او حرام است و در صورت توجه نكردن به دستورهاى سعادت آفرين اسلام مبغوض حق و در قيامت اهل عذاب خواهد بود.

[١] -احزاب( ٣٣): ٥٩.