عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤٣ - لباس در نماز

توبه و انابه را به روى بندگان مفتوح فرموده كه به ستر ستارى و غفارى حق خود را مستور كرده و عيوب خويش را بپوشانند و چنانچه حق تعالى ستار عيوب بندگان است، ستاران را دوست دارد و از هتك ستور بيزار است.

پس سالك الى الله، ستار عيوب بندگان خدا است و عمر خود را در كشف سر مردم تلف نكند و چشم خود را از عورات و عيوب بندگان خدا بپوشد و هتك ستر نكرده و پرده ناموس احدى را ندرد، چنانچه خداوند ستار، ستر عيوب او را كه از ديگران بزرگ‌تر و فضيح‌تر است فرموده و بترسيد از اين‌كه اگر پرده عيوب كسى را بدرد، حق تعالى پرده ستاريت از بعض اعمال و اخلاق او بردارد و در ميان جمع او را رسوا و خوار گرداند.

و مسافر طريق آخرت، مطالعه در عيوب و عورات، او را از عيوب ديگران مشغول مى‌كند و تجسس امورى كه به حال او فائده ندارد يا ضرر دارد نمى‌كند و عمل خود را رأس المال تجارت ديگران قرار نمى‌دهد آن هم به واسطه غيبت و هتك ستر و از عيوب و ذنوب خود هيچ گاه نسيان نمى‌كند كه نسيان گناهان از بزرگ‌ترين عقوبات حق است در دنيا كه انسان را از جبران آن‌ها باز مى‌دارد و از بزرگ‌ترين اسباب عقاب در آخرت است و تا بنده خدا به طاعت حق و مداقه در اعمال خود و مطالعه در معايب نفس مشغول است و از آنچه در دين خدا عار است بركنار باشد، از آفات دور و در درياى رحمت حق مستغرق و به گوهرهاى حكمت فائز است و اگر نسيان ذنوب خود كرد و از معايب خود غفلت ورزيد و خودبين و خودخواه شد و اعتماد به حول و قوه خود كرد، رستگارى نخواهد ديد و به فلاح نايل نخواهد شد.

اى محبوب محبان! اى خالق مهربان! اى آمرزنده گناهان! سراسر وجودم و تمام هستيم و همه موجوديتم از عيب و علت و از عوامل عار و ننگ موج مى‌زند،