عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٩ - لباس در نماز

به درويشى بزرگى جامه‌اى داد

كه اين خلقان بنه كز دوشت افتاد

چرا بر خويش پيچى ژنده و دلق‌

چو مى‌بخشند كفش و جامه‌ات خلق‌

چو خود عورى چرا بخشى قبا را

چو رنجورى چرا ريزى دوا را

كسى را قدرت بذل و كرم بود

كه ديناريش در جاى درم بود

بگفت اى دوست از صاحبدلان باش‌

بجان پرداز و با تن سرگران باش‌

تن خاكى به پيراهن نيرزد

وگر ارزد به چشم من نيرزد

ره تن را بزن تا جان بماند

ببند اين ديو تا ايمان بماند

قبايى را كه سر مغرور دارد

تن آن بهتر كه از خود دور دارد