عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٧٤ - رحمت و فضل الهى

در آن مقام كه مقام تحير و كمال دل‌دادگى است، جز وصل جانان چيزى براى تو مطرح نخواهد بود و چيزى هم جز فضل و كرامت و عنايت و لطف نسبت به تو براى او مطرح نخواهد بود!!

آنجاست كه تمام وجودت يك پارچه فرياد مى‌زند:

[فإن عطف عليك برحمته و فضله قبل منك يسير الطاعة و أجزل لك عليها ثوابا كثيرا، و إن طالبك باستحقاقه الصدق و الإخلاص عدلا بك حجبك ورد طاعتك و إن كثرت و هو فعال لما يريد]

امام صادق ٧ مى‌فرمايد:

اگر خداوند با تو با رحمت و فضلش رفتار كند، بدون شك طاعت كم و قليل را از تو قبول كرده و در مقابلش ثواب زياد به تو عنايت خواهد كرد.

و اگر خداوند عالم، فراخور عظمت و بزرگى خودش از تو درستى افعال و اعمال و صدق بخواهد و در اين زمينه با تو با عدلش معامله كند، به او راه پيدا نخواهى كرد و طاعت و عبادت تو مردود خواهد شد اگرچه بسيار زياد باشد كه آن حضرت هر چه بخواهد انجام خواهد داد.

رحمت و فضل الهى‌

از آيات كريمه قرآن و روايات استفاده مى‌شود كه اگر عبد از روى تسليم و اخلاص به اجراى فرمان حضرت دوست اقدام كند و از كباير اجتناب نمايد، يا اگر به اغواى شيطان و اضلال هواى نفس مرتكب كباير شده، به پيشگاه مقدس حضرت او توبه آورد و سر اقرار ظلم به نفس و ذلت و خضوع بر خاك آستان گذارد،

[١] -صفا اصفهانى.