عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٥٤ - كمالات امام على

زخم نزنيد و كمك كنيد و زنان را آزار نرسانيد.

سپس ده‌ها هزار نفرى كه جمع شده‌اند و به ناحق به خون وى تشنه‌اند، آب را به روى او ببندند و به او پيغام دهند كه آب را تا مرگ وى به روى او خواهند بست و او آن‌ها را از مركز آب عقب براند و آن را اشغال كند و آن گاه همان دشمنان را بر اين آب بخواند تا از آن بخورند، هم چنان كه خود و يارانش و مرغان هوا از آن مى‌خوردند و كسى مانع نمى‌شد!!

و مى‌فرمود: پاداش مجاهد شهيد در راه خدا بزرگ تر از آن كسى نيست كه قدرت يابد و عفو كند، شايد كسى كه عفو مى‌كند و مى‌بخشد از فرشتگان باشد!!

و تا آنجا پيش مى‌رود كه بعد از آن‌كه دست جنايتكارى او را مورد سوء قصد قرار داد كه زندگى را به سبب آن بدرود گفت، به عزيزان خود درباره قاتل خود چنين مى‌گويد: اگر ببخشيد به تقوا نزديك‌تر است.

جنگجوى شجاعى كه عوامل شجاعت عجيب و مردانگى بى‌نظير او با عوامل و محبت شگفت‌انگيزش ارتباط دارند.

او از كسانى كه عليه او توطئه مى‌چيدند، در حالى كه قدرت داشت آن‌ها را از بين ببرد، فقط انتقاد نمود و آن‌ها را توبيخ كرد و هنگامى كه براى توبيخ نزد آن‌ها رفته بود، تنها و سر برهنه و بى‌سلاح بود، ولى آن‌ها همه غرق در سلاح بودند، به‌طورى كه صورت آن‌ها از خلال اسلحه به سختى پيدا بود، پس با آنان از برادرى و دوستى‌ها، سخن مى‌گويد و بر حال آن‌ها گريه مى‌كند كه چرا در اين راه گام بر مى‌دارد تا آن‌كه آنان فقط خون وى را خواستار شدند، او كه شمشير بى‌نوايان و محرومان است صبر و شكيبايى به خرج داد تا آنان جنگ را شروع كنند، آن گاه آنان را از جايشان كند، تكان داد، درهم كوبيد و مانند گردبادى سهمناك كه ريگ‌هاى بيابان را بر هوا مى‌برد، صفوفشان را از هم پاشيد و پراكنده ساخت.