عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٤٩ - كمالات امام على

كمالات امام على ٧ پاك مرد بزرگ و صديق اكبر

«صداى عدالت انسانيت» به ترجمه آقاى خسروشاهى در مقدمه جلد اول درباره كمالات امام على ٧ در جهت ايمان، عصمت، محبت، وفا، حكومت به حق و عدل، امارت، عدالت، بزرگوارى ... مطالبى دارد كه خلاصه آن به اين شرح است:

آيا در تاريخ بشر از ثبات عقيده‌اى سراغ گرفته‌اى كه هيچ سستى در آن راه نيابد و از آتش‌فشانى ها و زلزله‌ها بر او لرزه نيفتد و كدام زلزله‌اى براى عقيده شديدتر از اجتماع دشمنان بسيار و نيرومند براى تخطئه و تكفير و هرگونه گناهى كه از اين دو دارند! مى‌تواند وجود داشته باشد و كدام آتش‌فشانى براى عقيده سوزنده‌تر از تهديد به مرگ محتوم و در انتظار و يا خود مرگ مى‌تواند باشد؟ و علاوه آيا هيچ پرسيده‌اى كه مبارزه فقط به خاطر ايمان و عقيده كه سستى و انحراف در آن راه ندارد و در راه سود و نفع نيست و به دور ثروت و مال و جاه‌طلبى نمى‌چرخد چگونه مى‌تواند بود؟

او يعنى پسر ابوطالب در تمام جوانب حيات فقط به خدا و شؤون حق عشق مى‌ورزيد و در تمام لحظات حيات جز به حضرت دوست انديشه نكرد و سخت‌ترين حوادث و مصائب كمترين اثرى در عقيده و ايمان او به جا نگذاشت و بلكه آن حضرت براى تمام بشريت تا قيامت اسوه ايمان و اميرمؤمنان گشت.

آيا، از دنيا خواسته‌اى براى تو از مهر و عاطفه‌اى سخن گويد كه از قلبى سرچشمه مى‌گيرد كه مالامال از مهر و شفقت است و از زبانى بيرون مى‌آيد كه جز صلح و سلامت بر آن جارى نگردد و از اينجا است كه او قدرت پيروزمندى است كه در پاى آن فريبندگى هاى زمين شكست مى‌خورند و اين در آن دورانى است كه‌