عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٤١ - ٣ - دعا همراه با حركت و عمل

ساده مردى بود در يك مدرسه‌

احمقى بى‌حاصلى پر وسوسه‌

روز و شب در حجره گفتى اى خدا

عالمم گردان و بر من در گشا

ديگران در حجره‌ها پهلوى او

جمله در تكرار بودند و غلو

پر شده از بانگ هريك صحن و بام‌

جمله در بحث اصولين و كلام‌

بحث ايشان را مدرس مى‌شنيد

بر در و بر بام هريك مى‌دويد

روز و شب تا بيند ايشان در جهاد

چون همى‌كوشند در علم و رشاد

حرصشان چونست در تحصيل‌ها

تا از ايشان كيست افزون در ذكا

او همى گفتى همه شب كاى خدا

عالمم ساز و بزرگ و مقتدا

پس مدرس گفتش از روزن كه هان‌

روز و شب تكرار كن درست بخوان‌

او چنان پنداشت كان گفت از خداست‌

حرص تحصيلش ز جان چون موج‌هاست‌

گشت از آن پس روز و شب مشغول او

همچو ياران ديگر در جستجو

خواندن و تكرار او بسيار كرد

پند را بشنيد و با آن كار كرد

بعد اندك مدت اندر علم دين‌

گشت او دانا و استاد گزين‌