عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٣٧ - راهيابى به بارگاه ربوبى

و نگه دارنده همه مخلوقات‌] است\* جز او هيچ معبودى نيست؛ تواناى شكست‌ناپذير و حكيم است\* جز او معبودى نيست، زنده مى‌كند و مى‌ميراند\* پس برتر است خدا آن فرمانرواى حق [از آن‌كه كارش بيهوده و عبث باشد]\* خداى يكتا كه معبودى جز او نيست، پروردگار عرش بزرگ است\* همه ستايش‌ها در دنيا و آخرت ويژه اوست\* و هيچ معبودى جز خداى يگانه قهار نيست\* و او حكيم و داناست\* و خدا داراى فضل بزرگى است\* و او شنوا و داناست\* و خدا بسيار آمرزنده و مهربان است\* و خدا بسيار عطا كننده و داناست\* و خدا به همه چيز داناست\* و خدا همواره بر هر چيزى احاطه دارد\* و خدا همواره بى‌نياز و ستوده است\*.

ساير اوصاف جمال و جلال و كمال او را نيز در قرآن ببينيد، آن گاه به روايات در باب توحيد و اوصاف حضرت حق بنگريد، سپس با حوصله‌اى كامل و دقتى وافر در صنع و آفرينش حضرت دوست نظر كنيد: در آفرينش خود و آنچه به شما عنايت شده، در آفرينش موجودات ارضى، سمايى، بحرى، برى، ذره بينى و خلاصه از عرش تا فرش، در كتبى كه با استناد به قرآن و روايات، يا پيشرفت هاى علمى نوشته شده توجه بيشترى نماييد تا در حد ظرفيت عقلى و وجدانى خود به عظمت حضرت حق پى برده، آن گاه بفهميد كه وقتى به مسجد مى‌رويد در خانه كدام ملك عظيم هستيد و كدام قدم در پيشگاه مقدس او راه دارد؟!

آيا با بار گناه و دل سياه و آلوده بودن به رذايل نفسى و دور بودن از نيت پاك و عمل صحيح و خلاصه بدون پاك بودن درون و برون و مستقيم بودن ظاهر و باطن امكان ورود به مقام حضرت دوست هست؟!

با اين نحوى كه اكثر مردم زندگى مى‌كنند كه آلوده به انواع گناهان و تخلفات‌