عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٣٣ - مسجد در روايات

تعطيلى مسجد پيامبر، در حقيقت همه مساجد عالم از هويت اصلى و ذاتيش تعطيل شد و از مساجد جز يك سلسله برنامه‌هاى خشك و ظاهر چيزى نماند.

و اما عترت پيامبر، آن‌چنان دچار سختى و فشار زندگى شدند كه عترت و اهل بيت هيچ پيامبرى و هيچ مسلمانى به اندازه آنان رنج و زحمت نديد؛ داستان كربلا و واقعه طف و حره و ... نشانگر سختى‌هاى طاقت‌فرسايى است كه عترت نبى اكرم ٦ از دست مردم به ظاهر مسلمان كشيدند.

پيامبر اسلام ٦ فرمود:

در تورات نوشته شده: خانه‌هاى من در زمين مساجد است، خوشا به حال بنده‌اى كه در خانه‌اش تطهير كند و در مسجد به زيارت من آيد، بر من است كه كرامت نصيب زائرم كنم، آنان را كه در تاريكى شب به مساجد مى‌آيند، بشارت به نور درخشان در قيامت بده‌[١].

پيامبر ٦ فرمود:

براى مساجد مردمى است كه از شدت علاقه و توجه به مسجد، گويى مانند ميخ هاى كوبنده به مسجدند، ملائكه همنشين آنانند، چون غايب شوند، از آنان جستجو كنند و به هنگام بيمارى از آنان عيادت نمايند و به وقت حاجت به آنان كمك دهند[٢].

امام صادق ٧ از پدرانش از حضرت على ٧ نقل مى‌كند:

همسايه مسجد را نماز نيست مگر در مسجد، مگر اين‌كه براى او عذرى يا علتى باشد. عرض كردند: همسايه مسجد كيست يا اميرالمؤمنين؟ فرمود: كسى كه اذان‌

[١] -من لا يحضره الفقيه: ١/ ٢٣٩، باب فضل المساجد، حديث ٧٢٠؛ بحار الأنوار: ٨٠/ ٣٧٣، باب ٨، حديث ٣٧.

[٢] -بحار الأنوار: ٨٠/ ٣٧٣، باب ٨، حديث ٣٨.