عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٠٦ - برآوردن حاجت مؤمن

سالى براى حج آماده شدم، خدمت حضرت صادق ٧ رسيدم. فرمود: قصد كجا دارى؟ گفتم: حج. فرمود: مى‌دانى براى حاجى چه اندازه از ثواب است؟

عرضه داشتم: نمى‌دانم برايم بگو. فرمود: هرگاه عبد هفت مرتبه خانه را طواف كند و دو ركعت نماز به جاى آورد و صفا و مروه را سعى كند، خداوند بزرگ شش هزار حسنه به او عنايت مى‌كند و شش هزار سيئه از او محو مى‌نمايد و شش هزار درجه به او مى‌افزايد و شش هزار حاجت از او روا مى‌كند، آن هم حاجت دنيا و آخرت. عرض كردم: فدايت شوم، خيلى ثواب است. فرمود: به ثواب بيشتر از اين تو را خبر دهم؟ عرض كردم: آرى. فرمود: قضاى حاجت انسان مؤمنى بالاتر از حج و حج و حج و خلاصه تا ده برابر حج است!![١] قال رسول الله ٦: من سر مؤمنا سرني ومن سرني فقد سر الله‌[٢].

پيامبر خدا ٦ فرمود: هركس مؤمنى را خوشحال كند، مرا خوشحال كرده و هركه مرا خوشحال كند، خدا را خوشحال كرده است.

امام صادق ٧ فرمود:

هركس بر مؤمنى سرور وارد كند (كنايه از اين‌كه او را از گرفتارى نجات دهد، قرضش را ادا كند، به عيادتش برود، حاجتش را روا نمايد)، خداوند، عمل او را مجسم كند تا وقت مرگش به او بگويد: اى دوست خدا! بشارت باد تو را به كرامت و رضوان الهى. اين عمل مجسم با او هست تا داخل قبر شود، باز همان بشارت را بدهد چون به محشر درآيد، باز هم همان بشارت را بدهد و در هر هولى با او هست‌

[١] -الأمالى، صدوق: ٤٩٣، مجلس فى ذكر فضائل الحج، حديث ١١؛ بحار الأنوار: ٩٦/ ٣، باب ٢، حديث ١.

[٢] -الكافى: ٢/ ١٨٨، باب ادخال السرور على المؤمنين، حديث ١؛ بحار الأنوار: ٧١/ ٢٨٧، باب ٢٠، حديث ١٤.