عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٩٠ - آداب خروج از منزل
گرفته روح و جان و قلب و سر خود را قوت بخشى و بدان كه بدون توسل به ذيل عنايت انبيا و ائمه، يا جانشينان آن بزرگواران به پايان راه نخواهى رسيد و هماى سعادت بر سرت به پرواز نخواهد آمد.
گفتهاند: اصل عبادت و مسلمانى، روى آوردن است به مردان حق، اگر به هزاران نوع طاعت آراسته باشى و به علوم و اخلاق پيراسته، چون منكر ايشان شوى، مردود حق گردى، دليل بر آن در زمان مصطفى ٦ هركه به او رو نياورد و منكر حال او گشت حق تعالى طاعتها و عبادتهاى آن كس را از سلك معصيت شمرد، بلكه از كافران و مردودان گشت و در آخر علف دوزخ شد[١].
|
بىوجود مصطفى آن طاعتت |
هست ناخوش تر زفسق و معصيت |
|
|
زان كه عاصى دارد اميد نجات |
بعد توبه مىرسد او را صلات |
|
|
ليك آن طاعت كه بىاحمد بود |
آدمى از كرد آن كافر شود |
|
|
نيست كافر را اميدى از خدا |
زانكه باشد كفر را دوزخ جزا |
|
|
پس بگير آن مرد را و دم مزن |
تا كشد از چاه كفرت بىرسن |
|
تو هر روز و هر ساعت محتاج به تذكرى، چون هر لحظه در معرض بزرگ ترين خطرهايى، چه بهتر كه برايت خضر راهى باشد و تو به وقت خروج از خانه در ابتداى روز او را ببينى و به وقت برگشتن به منزل هم او را ملاقات كنى كه همت و نفس و نصيحت و حكمت او تو را از افتادن در قيود سخت و خطرناك شيطانى حفظ كند و حداقل در كسب و كار و رابطه با مال و پول كه سختترين جاذبهها و كشش را دارد، تو را از حرام خدا حفظ نمايد كه روزى انسان با توجه به سعى و كوشش و كار و فعاليتى كه دارد از حلال و رزق طيب و طاهر مقرر شده و آدمى
[١] -رباب نامه: ٤٣٠.