عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٩ - لباس در روايات

اين‌كه براى آن قانونى وضع نموده، درباره لباس هم مقررات بسيار ارزنده‌اى چه نسبت به ظاهر لباس، چه نسبت به مسائل معنوى آن ارائه نموده كه دقت در آن مقررات انسان را متوجه حقيقت دين و كمال آن نموده و به اين نكته واقف مى‌كند كه اسلام دلسوزترين مكتب براى سعادت بشر و جامع‌ترين مدرسه براى اداره حيات و زندگى انسان‌ها است.

لباس در روايات‌

اسلام عزيز، بر وفق مصلحت جامعه اسلامى، لباس زربفت، حرير، ابريشم و لباسى كه از پوست حيوان مرده مى‌سازند و لباسى كه از پوست حيوانات حرام گوشت به دست مى‌آيد و انواع اين‌گونه البسه‌ها را حرام اعلام كرده و پوشيدن اين نوع لباس‌ها را درخور شأن انسان نمى‌داند انسان با خصوصياتى كه دارد، والاتر و آقاتر از آن است كه به لباس حرير، يا ابريشم، يا طلاباف روى آورده و خود را با آن‌ها بيارايد؛ وجود انسان عزيزتر از آن است كه در لباسى كه از پوست حيوان مرده يا حرام گوشت به دست مى‌آيد پوشيده شود.

انسان، منبع كرامت و محل شرافت و مركز فضايل و آيينه تجلى اسما و صفات ربوبى است، اين موجود پرارزش نبايد محكوم بدن و جسم گشته و به پوشاندن مقدارى گوشت و پوست با انواع لباس‌ها و زينت‌ها، عمر گرامى را تلف كند!!

در زمينه لباس بايد توجه به طرح ونقشه حضرت دوست كند و آنچه را جناب او مى‌پسندد بپوشد، جسم به آن اندازه موقعيت ندارد كه آدمى شؤون گرانمايه خويش را فداى آن كند.