عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٨٣ - در راه خدمت به خلق

به جان دوست كه گر عالم و هر آنچه در اوست‌

دهند من ندهم نقد دولت غم دوست‌

نهاده پا به ره پيشگاه عشق كسى‌

كه پشت پا زده بر روزگار و آنچه در اوست‌

تفاوتى نكند خواه درد، خواه دوا

ز دوست هرچه رسد در مذاق جان نيكوست‌

وجود دلبر و من حكم جان و تن دارد

تمام قدرت من در كف اراده اوست‌

به روى دوست گر افتد نگاه عاشق مست‌

عجيب نيست نگنجد گر از شعف در پوست‌

چه غم كه دود غم عشق را دوايى نيست‌

كه دردمند تو را درد بى‌دوا داروست‌

تو دوست باش چه پروا زيك جهان دشمن‌

تو يار باش چه انديشه از ملامت گوست‌