عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٦١ - خروج از منزل بى اميد به بازگشت

هباء إلاموضع الإخلاص‌[١].

دنيا تاريكى‌ها است مگر جاى علم و تمام علم بر باد است مگر جاى عمل و تمام عمل بر باد است الا عمل خالص.

و در خبر است:

لما مات موسى ٧ قالت الملائكة: لما مات موسى كليم الله فأى الخلق لا يموت؟

إخواني لابد من الموت وإن طال العمر لأن حياتنا عارية فلابد أن تؤخذ منا العارية كما قالت الحكماء العيش عارية والروح عارية والدنيا عارية والمال عارية وستؤخذ العارية[٢].

زمانى كه موسى از دنيا رفت، ملائكه گفتند: وقتى موسى كليم خدا بميرد، پس چه كسى نمى‌ميرد؟ برادران! از مرگ چاره‌اى نيست گرچه عمر طولانى شود، براى اين‌كه حيات ما عاريتى است و به ناچار اين حيات عاريت از ما گرفته مى‌شود، چنان‌كه حكما گفته‌اند: زندگى و روح و دنيا و مال همه عاريت است و به همين زودى اين عاريت از دست گرفته خواهد شد!!

آرى، به فرموده حضرت صادق ٧: إذا خرجت من منزلك فاخرج خروج من لا يعود.

پايه دنيا و اساس زندگى بر يك نفس است، اگر اجازه آمدن آن نفس را ندادند به ناگاه رابطه‌ات با تمام برنامه‌ها قطع مى‌شود و به عالم ديگر برده مى‌شوى، براى اين‌كه به تمام لحظات عمرت رسيدگى شود، چه بهتر كه به طور دائم آماده خروج از دنيا باشى، خروجى كه برگشتى برايش نيست!!

[١] -مخلاة: ٥.

[٢] -مخلاة: ٢٠.