عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٢٥ - اقسام غسل از ديدگاه عارفان

بر اساس اين حقيقت هركس به كمك نفس يا روح يا قلب با چنين دنيايى جمع شود، جنب حقيقى است كه همان دورى از حضرت اوست.

آرى، عاشق دنيا بعيد از خدا است كه به محبت و قرب دنيا با محبت و قرب خدا دو ضدى هستند كه قابل جمع نيستند، چنانچه در قرآن آمده:

[من كان يريد حرث الآخرة نزد له في حرثه و من كان يريد حرث الدنيا نؤته منها و ما له في الآخرة من نصيب‌][١].

كسى كه زراعت آخرت را بخواهد، بر زراعتش مى‌افزاييم و كسى كه زراعت دنيا را بخواهد، اندكى از آن را به او مى‌دهيم، ولى او را در آخرت هيچ بهره و نصيبى نيست.

و امام عارفان و سرحلقه عاشقان اين چنين مى‌فرمايد:

إن الدنيا والآخرة عدوان متفاوتان وسبيلان مختلفان، فمن أحب الدنيا وتولاها أبغض الآخرة وعاداها وهما بمنزلة المشرق والمغرب وماش بينهما كلما قرب من واحد بعد من الآخر وهما بعد ضرتان‌[٢].

دنيا و آخرت، دو دشمن متفاوت و دو راه مختلفند: كسى كه عاشق دنياست، دشمن آخرت است، دنيا و آخرت به مانند مشرق و مغربند، رونده بين اين دو به هريك نزديك شود از ديگرى دور مى‌گردد، اين دو مانند دو هوو هستند.

غسل و طهارت از اين جنابت به ترك دنيا و مافيها است، به طورى كه به اندازه يك مو تعلقى در انسان نسبت به دنيا نماند.

مگر نمى‌دانيد كه در غسل ظاهرى اگر بر بدن يك مويى باشد كه مانع از رسيدن‌

[١] -شورى( ٤٢): ٢٠.

[٢] -نهج البلاغة: حكمت ١٠٣؛ بحار الأنوار: ٧٠/ ١٢٩، باب ١٢٢، حديث ١٣٤.