عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٤١ - خشوع

عجميت، آخر معلوم باشد كه جز اين پنج حواس صورتى، پنج حواس معنوى و باطنى هست، اكنون اين همه در نهاد تو تعبيه است.

دريغا اى عزيز! كه قلب ندارى كه اگر داشتى آن گاه با تو بگفتى كه قلب چيست؟ كار دل دارد، دل را طلب كن و با دست آر، دانى كه دل كجاست؟ دل را بين «اصبعين من اصابع الرحمن» طلب مى‌كن. دريغا اگر جمال اصبعين من اصابع الرحمن حجاب كبريا برداشتى، همه دل ها شفا يافتندى، دل داند كه دل چيست و دل كيست. منظور الهى دل آمد و خود دل لايق بود كه:

إن الله لا ينظر إلى صوركم ولا إلى أموالكم ولكن ينظر إلى قلوبكم وأعمالكم‌[١]؛

مسلما خداوند متعال به هيئت و هيكل و اموال شما نگاه نمى‌كند بلكه به دلهاى شما و اعمالتان نگاه مى‌كند.

اى دوست! دل نظرگاه خداست، چون قالب رنگ دل گيرد و هم رنگ دل شود قالب نيز منظور باشد.

دريغا، [بل هو قرآن مجيد\* في لوح محفوظ][٢] ابن عباس گفت: اين لوح محفوظ دل مؤمنانست مگر كه مصطفى ٦ از اينجا گفت كه:

إن العرش ينال جميع ما خلق الله؛

يعنى عرش مجيد، محيط جمله مخلوقات و موجودات آمده است، باش تا بدانى كه:

[١] -مستدرك الوسائل: ١١/ ٢٦٤، باب وجوب تقوى الله، حديث ٦.

[٢] -بروج( ٨٥): ٢١- ٢٢.