عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٠٩ - نتيجه گناهان در آيات و روايات

و نيز آن حضرت فرمود: مرد مرتكب گناهى مى‌شود، نتيجه آن محروم شدنش از نماز شب است، به تحقيق عمل بد اثرش در صاحبش از اثر كارد در گوشت سريع‌تر است.

وقال الكاظم ٧: حق على الله أن لايعصى فى دار إلا أضحاها للشمس حتى تطهرها[١].

و از امام كاظم ٧ نقل شده: بر خداوند لازم است، خانه‌اى كه در آن گناه و معصيت صورت گرفته با نور آفتاب پاك كند. (كنايه از اين‌كه خانه را لازم است خراب كند تا آفتاب بر آن زمين بتابد).

در روايت آمده است:

حضرت آدم دچار ترك اولايى شد، به محض ارتكاب ترك اولى، تمام لباس‌هايش كه زينت بدن او بود از او جدا شد و عريان گشت، آن گاه امين وحى آمد و تاج كرامت را از سر او برداشت و زيور طرفين بدنش را از او گرفت، از فوق عرش ندا آمد كه از جوارم به زمين رويد كه عاصى و گناهكار، حق مجاورت مرا ندارد. آدم به گريه به حوا رو كرد و گفت، اين اولين بد يمنى و نحسى گناه بود كه گريبان ما را گرفت و ما را از جوار حبيب دور كرد.

به آدم خطاب رسيد: من چگونه هم جوارى براى تو بودم؟ عرضه داشت: هم جوارى نيك؛ خطاب رسيد: از جوارم بيرون رو و تاج عظمت از سرت بردار كه عاصى نمى‌تواند مجاور من باشد. روايت شده كه آدم دويست سال بر همان ترك اولى گريست تا توبه‌اش قبول شد[٢].

[١] -الكافى: ٢/ ٢٧٢، باب الذنوب، حديث ١٨؛ بحار الأنوار: ٧٠/ ٣٣١، باب ١٣٧، حديث ١٥.

[٢] -جامع السعادات: ٣/ ٣٨.