پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٣٠ - باب حج

باب خمس و زكات‌

١. كلينى از على بن محمّد از سهل بن زياد از محمّد بن عيسى از محمّد بن ريّان روايت كند كه گفت: نامه‌اى به حضرت امام حسن عسكرى با اين مضمون نوشتم: خداوند مرا فداى شما كند. بر ما روايت شده است كه حضرت رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله جز خمس از مال دنيا چيزى نداشت، جواب از آن حضرت بدين‌گونه صادر شد كه: دنيا و آنچه در آن است از آن رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله بود[١].

٢. شيخ طوسى گويد: ريّان بن صلت روايت كند: به حضرت امام عسكرى عليه السّلام نامه‌اى نوشته، در آن آورده بودم مولاى من، زمينى از اموال عمومى از طرف حكومت در اختيار (تيول) من قرار داده شده است. در غلّه آسياب شده آن زمين و پولى كه از فروش ماهى، پاپيروس و نى كه در بيشه‌هاى همان زمين به دست مى‌آيد، چه حقوق مالى بر من واجب مى‌شود؟

آن حضرت در پاسخ مرقوم داشتند: بر تو در همه اين‌ها خمس واجب است ان شاء اللّه تعالى‌[٢].

باب حج‌

١. على بن محمّد حضينى به امام عسكرى عليه السّلام نوشت: پسر عموى من وصيّت كرده است تا هر سال در ازاى مبلغ پانزده دينار از جانب او حج به جاى آورده شود. اين مبلغ براى حج كفايت نمى‌كند. شما چه دستورى در اين زمينه صادر مى‌فرماييد؟

آن حضرت در پاسخ نوشتند: مبلغ دو حج را براى يك حج به مصرف برسانيد، خداوند به اين امر داناست‌[٣].

[١] . كافى ١/ ٤٠٩، ص ٦.

[٢] . تهذيب ٤/ ١٣٩/ ح ١٦.

[٣] . كافى ٤/ ٣١٠/ ٢، من لا يحضره الفقيه ٢/ ٢٧٢، ب ١٦٦/ ح ٣.