پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٢٨ - باب نماز

تاريك مى‌شود و آنگاه فجر صادق از جانب مشرق طلوع مى‌كند»، آن حضرت فرمودند:

فذلك له؛ هركس كه مى‌خواهد در نيمه شب نماز بگذارد و نماز خود را طولانى كند اين زمان فرصت مناسبى براى او مى‌باشد[١].

٥. از عبد اللّه بن جعفر روايت است كه گفت: به امام حسن عسكرى عليه السّلام نامه‌اى نوشتم و در آن آورده بودم: آيا براى مرد جايز است در حالى‌كه به همراه او نافه آهو (مشك) وجود دارد نماز بگذارد؟ آن حضرت در پاسخ نوشتند: اگر از حيوانى باشد كه ذبح شرعى شده، اشكالى ندارد[٢].

٦. على بن محمّد از محمّد بن احمد بن مطهّر روايت كند كه نامه‌اى به حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام نوشته و به آن حضرت در رابطه با نقل روايتى از پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله اطلاع داد، با اين مضمون كه: پيامبر اكرم در شب‌هاى ماه رمضان و غير آن سيزده ركعت نماز مى‌خواندند كه از جمله آن‌ها نماز وتر و دو ركعت فجر بود.

امام عليه السّلام در پاسخ او مرقوم فرمودند: هركس اين‌روايت را نقل كرده است خداوند دهانش را بشكند. پيامبر اكرم در بيست شب از ماه رمضان در هر شب بيست ركعت نماز مى‌خواندند. هشت ركعت بعد از مغرب، دوازده ركعت بعد از عشاء، و در شب نوزدهم و بيست و يكم و بيست و سوّم غسل نموده و در دو شب اوّل سى ركعت نماز مى‌خواندند.

دوازده ركعت بعد از مغرب و هجده ركعت بعد از عشاء و در شب بيست و سوّم صد ركعت نماز مى‌خواندند كه در هر ركعت سوره فاتحة الكتاب و ده مرتبه قل هو اللّه خوانده و از آن پس تا آخر ماه رمضان در هر شب سى ركعت به همان ترتيب كه گفتم نماز مى‌گذاردند[٣].

[١] . تهذيب ٢/ ١١٨/ ح ٤٤٥.

[٢] . تهذيب ٢/ ٣٦٢/ ب ١٧/ ح ٣٢.

[٣] . كافى ٤/ ١٥٥/ ح ٦، استبصار ١/ ٤٦٣، ب ٢٨٧/ ح ١٢.