رساله توضيح المسائل - التبريزي، الميرزا جواد - الصفحة ٣٩٢ - احكام نگاه كردن

است، بلكه احتياط آن است كه بدون قصد لذّت هم به آنها نگاه نكند، و نيز نگاه كردن زن به بدن مرد نامحرم با قصد لذّت حرام مى‌باشد.

مسأله ٢٤٤٣- اگر انسان بدون قصد لذّت به صورت و دستهاى زنهاى كفّار و جاهائى از بدن كه عادت آنها به پوشانيدنش نيست، نگاه كند، اشكال ندارد.

مسأله ٢٤٤٤- زن بايد بدن و موى خود را از مرد نامحرم بپوشاند، و بهتر آن است كه بدن و موى خود را از پسرى هم كه بالغ نشده ولى خوب و بد را مى‌فهمد بپوشاند.

مسأله ٢٤٤٥- نگاه كردن به عورت ديگرى حتى به عورت بچه مميّزى كه خوب و بد را مى‌فهمد حرام است، اگرچه از پشت شيشه يا در آئينه يا آب صاف و مانند اينها باشد. ولى زن و شوهر و كنيز و مولايش مى‌توانند به تمام بدن يكديگر نگاه كنند.

مسأله ٢٤٤٦- مرد و زنى كه با يكديگر محرمند، اگر قصد لذّت نداشته باشند مى‌توانند غير از عورت به تمام بدن يكديگر نگاه كنند.

مسأله ٢٤٤٧- مرد نبايد با قصد لذّت به بدن مرد ديگر نگاه كند، و زن هم به بدن زن ديگر با قصد لذّت نبايد نگاه كند.

مسأله ٢٤٤٨- مرد نبايد عكس زن نامحرم را بيندازد، و اگر زن نامحرمى را بشناسد بنابر احتياط نبايد به عكس او نگاه كند.

مسأله ٢٤٤٩- اگر زن بخواهد زن ديگر يا مردى غير از شوهر خود را تنقيه كند، يا عورت او را آب بكشد، بايد چيزى در دست كند كه دست آن زن به عورت او نرسد، و همچنين است اگر مرد بخواهد مرد ديگر يا زنى غير زن خود را تنقيه كند يا عورت او را آب بكشد.

مسأله ٢٤٥٠- اگر مرد براى معالجه زن نامحرم ناچار باشد كه او را نگاه كند و دست به بدن او بزند اشكال ندارد، ولى اگر با نگاه كردن بتواند معالجه كند، نبايد دست به بدن او بزند، و اگر با دست زدن بتواند معالجه كند، نبايد او را نگاه كند.

مسأله ٢٤٥١- اگر انسان براى معالجه كسى ناچار شود كه به عورت او نگاه كند، اگر چاره‌اى جز نگاه كردن به عورت نباشد اشكال ندارد.