رساله توضيح المسائل - التبريزي، الميرزا جواد - الصفحة ٧٤ - احكام غسل كردن

به فرو رفتن در آب يا ريختن آب به قصد غسل، بدن پاك شود غسل محقق مى‌شود.

مسأله ٣٧٩- كسى كه از حرام جنب شده و بخواهد با آب گرم غسل كند عرق مى‌كند، مانعى ندارد.

مسأله ٣٨٠- اگر در غسل به اندازه سرموئى از بدن نشسته بماند، غسل باطل است ولى شستن مثل توى گوش و بينى و هرچه از باطن شمرده مى‌شود، واجب نيست.

مسأله ٣٨١- جائى را كه شك دارد از ظاهر بدن است يا از باطن آن، چنانچه قبلا از ظاهر بوده بايد بشويد و الّا واجب نيست.

مسأله ٣٨٢- اگر سوراخ جاى گوشواره و مانند آن به قدرى گشاد باشد كه داخل آن از ظاهر شمرده شود، بايد آن را شست و گرنه شستن آن لازم نيست.

مسأله ٣٨٣- چيزى را كه مانع رسيدن آب به بدن است بايد برطرف كند، و اگر پيش از آنكه يقين كند برطرف شده غسل نمايد غسل او باطل است.

مسأله ٣٨٤- اگر موقع غسل شك كند، چيزى كه مانع از رسيدن آب باشد در بدن او هست يا نه، بايد وارسى كند تا مطمئن شود كه مانعى نيست.

مسأله ٣٨٥- در غسل بايد موهاى كوتاهى را كه جزء بدن حساب مى‌شود بشويد، و شستن موهاى بلند واجب نيست، بلكه اگر آب را طورى به پوست برساند كه آنها تر نشود، غسل صحيح است ولى اگر رساندن آب به پوست، بدون شستن آنها ممكن نباشد، بايد آنها را بشويد كه آب به بدن برسد.

مسأله ٣٨٦- تمام شرطهائى كه براى صحيح بودن وضو گفته شد: مثل پاك بودن آب و غصبى نبودن آن، در صحيح بودن غسل هم شرط است، ولى در غسل لازم نيست بدن را از بالا به پائين بشويد، و نيز در غسل ترتيبى لازم نيست بعد از شستن سر و گردن فوراً بدن را بشويد پس اگر بعد از شستن سر و گردن صبر كند و بعد از مدتى طرف راست و چپ را بشويد اشكال ندارد، بلكه لازم نيست تمام سر و گردن يا بدن را يك مرتبه بشويد پس جايز است مثلا سر را شسته و بعد از مدتى گردن را بشويد ولى كسى كه نمى‌تواند از بيرون آمدن بول و غائط خوددارى كند، اگر به اندازه‌اى كه غسل كند و نماز بخواند، بول و غائط از او بيرون نمى‌آيد، بايد فوراً غسل كند و بعد از غسل هم فوراً