رساله توضيح المسائل - التبريزي، الميرزا جواد - الصفحة ٤٦٨ - مسائل متفرّقه

مى‌دهد، چون براى تشويق مردم از خودش مى‌دهد حلال است.

مسأله ٢٨٢٩- اگر چيزى را به صنعتگرى بدهند كه درست كند و صاحب آن نيايد آن را ببرد، چنانچه صنعتگر جستجو كند و از پيدا كردن صاحب آن نا اميد شود، بايد آن را به نيّت صاحبش صدقه بدهد، و احوط اين است كه از حاكم شرع استجازه كند.

مسأله ٢٨٣٠- سينه‌زدن در كوچه و بازار با اينكه زنها عبور مى‌كنند اشكال ندارد، و لازم نيست سينه‌زن پيراهن پوشيده باشد، و نيز اگر جلوى جمعيّت عزادار بيرق و مانند آن ببرند، مانعى ندارد ولى بايد استعمال آلات لهو نشود.

مسأله ٢٨٣١- گذاشتن دندان طلا و دندانى كه روكش طلا دارد براى زن و مرد مانعى ندارد، هرچند زينت حساب شود.

مسأله ٢٨٣٢- حرام است انسان استمناء كند (يعنى با خود يا ديگرى غير زن يا كنيزى كه وطى آن جايز است به غير جماع، كارى كند كه منى از او بيرون آيد).

مسأله ٢٨٣٣- تراشيدن ريش و ماشين كردن آن اگر مثل تراشيدن باشد، بنابر احتياط واجب حرام است.

مسأله ٢٨٣٤- احتياط واجب آن است كه ولى بچّه پيش از آنكه بچّه بالغ شود اورا ختنه نمايد، و اگر او را ختنه نكند، بعد از بالغ شدن بر خود بچّه واجب است.

مسأله ٢٨٣٥- اگر پدر و مادر فقير باشند و نتوانند كاسبى كنند، فرزند آنان اگر بتواند، بايد خرجى آنان را بدهد.

مسأله ٢٨٣٦- اگر كسى فقير باشد و نتواند كاسبى كند، پدر او بايد خرجى او را بدهد، و اگر پدر ندارد يا نمى‌تواند خرجى او را بدهد، چنانچه فرزندى هم نداشته باشد كه بتواند خرجى او را بدهد مشهور آن است كه جدّ پدرى او بايد خرجى او را بدهد، و اگر جدّ پدرى ندارد يا نمى‌تواند خرجى او را بدهد، مادرش بايد خرجى او را بدهد، و اگر مادر هم ندارد يا نمى‌تواند خرجى او را بدهد، بايد مادر پدر، و مادر مادر، و پدر مادر، باهم خرجى او را بدهند. و اگر بعضى از اينها نباشد يا نتواند، بايد بعضى ديگر خرجى او را بدهد. و قول مشهور موافق احتياط است.

مسأله ٢٨٣٧- ديوارى كه مال دو نفر است، هيچ كدام آنان حق ندارد بدون اذن شريك ديگر